Welkom dierbare lezers,

het bijhouden van een weblog (naast
de Rivendell website) heeft een drievoudige bedoeling.

  • Verslag uitbrengen van ervaringen en avonturen tijdens mijn reizen.
  • De praktische, theoretische en concrete stappen en plannen beschrijven die de creatie van mijn familiedomein en de realisatie van het ecodorp helpen verwezenlijken.
  • Bijhouden en delen wat boeiend, inspirerend, motiverend, helend en bevrijdend werkt.
Enjoy and be happy !

donderdag 13 november 2014

Sevely

Sevely, het huis en het domein, gelegen in de uitlopers van de Montagne Noire (Hérault)

Live muziek op het verjaardagsfeestje

Life is about people, not about things.

Steffy, een vroegere vriendin, woont sinds kort in de Hérault op de grens met de Aude en de Tarn en nodigt mij uit voor haar verjaardagsfeest. De Tarn en de Hérault zijn 2 departementen die ik nog niet bezocht heb. Een goede gelegenheid om deze streken te verkennen en haar familiedomein te bezoeken. Vanuit Mazamet volg ik de D612 naar Béziers. Na een halfuurtje verlaat ik deze hoofdweg en rij zeker nog 15 km langs een kronkelende route doorheen eindeloze bossen, steeds verder weg van de bewoonde wereld. Er zijn zoveel bochten dat mijn camper amper 40 km per uur kan halen gedurende de rit. Dan merk ik de naam van haar domein vlak naast een leuke, afgelegen parking langs de weg. Een ideale standplaats op 5 minuten wandelen van het huis en omringd door bossen, wilde dieren, stilte en de rustige plattelandsweg. Op dit plekje zal ik ongeveer een maand verblijven.

Sevely
Steffy, een jonge, alleenstaande vrouw met 3 schoolgaande kinderen, heeft dit jaar de stap gewaagd. Ze kocht een huisje met enkele hectares grond midden de bossen gelegen in één van de uitlopers van de Montagne Noire. Een moedige beslissing, zo helemaal alleen een nieuw leven opbouwen in een vreemd land. Haar terrein is overwegend hellend (wat uiteraard normaal is in dit bergachtig gebied) maar er zijn ook vlakkere stukken, verborgen hoekjes en idyllische biotoopjes. Een beekje stroomt langs het huis en het panorama is schitterend met zicht op de beboste heuvels aan de overkant van de vallei. Rond het domein liggen bossen, ruïnes en grote keien die bruikbaar zijn als bouwmateriaal voor huis of tuin. Het huis ligt op het eind van een doodlopend weggetje, de dichtste buren zijn lieve mensen die artisanale geitenkaas maken. Overal stroomt water wat de zalige stilte nog accentueert. Er is volop zuivere boslucht om de longen te verkwikken en de herten komen vaak langs op bezoek. Wat een paradijsje!

De Montagne Noire zijn niet zo hoog als de Pyreneeën (hoogste piek is 1211 m), maar de omgeving is groen, waterrijk en de bossen staan vol kastanjes, notelaars en talrijke champignonsoorten. Een overweldigende weelde aan voedsel, zomaar voor het oprapen. Regelmatig parkeren dan ook auto's op de plaats waar ik sta en stappen mensen uit die met mandjes het bos intrekken op zoek naar lekkers (het is tenslotte herfst, dus oogsttijd). Een ander belangrijk voordeel van wonen in berggebied is de overvloed aan water overal. Op de vlaktes, 50 km verder richting de kust, heerst droogte en watertekort, hier stromen de beken en bronnen het hele jaar door.

The greatest fine art of the future will be the making of a comfortable living from a small piece of land.
(Abraham Lincoln)

De tuinen zijn overwoekerd
De tuinen op haar domein zijn overwoekerd met lang gras, bramen, kruipende boterbloem en andere invasieve planten. Een hele opdracht om dit in toom te houden, vooral als er ook nog een hoop ander werk te doen valt, zoals de kinderen naar school en dansles brengen en allerlei huishoudelijke taken. Ik besluit haar wat te helpen en de tuinen op te ruimen en wat andere klusjes te doen. Het voelt goed om eindelijk aan de slag te kunnen gaan en mee te helpen op een familiedomein, zelfs al is het van iemand anders. Werken in de natuur en het contact met de aarde betekenen een vorm van therapie voor mij. Rondtrekken als nomade is een medaille met 2 kanten (zoals in een vorig berichtje stond), enerzijds leuk, afwisselend en avontuurlijk, anderzijds ook eenzaam, frustrerend en ontmoedigend. Het voelt goed om ergens een tijdje langer te verblijven in plaats van 'doelloos' rond te rijden. Ook omdat er een duidelijker en concreter beeld ontstaat van de vele uitdagingen die samenhangen met het vormgeven en levensvatbaar houden van een familiedomein. En die zijn veelvuldig en niet te onderschatten!
Er zijn verschillende aspecten die van belang zijn. Hoe groter een terrein, hoe meer werk en onderhoud. Het opzetten van de groentetuinen en het voedselbos vragen veel tijd, energie en geld. Oude huizen hebben vaak nood aan renovatie en opwaardering. Het aankopen van zonnepanelen, allerlei materiaal en plantgerief vraagt een ruim budget. Water is cruciaal, zonder water geen leven. Enzovoort.

2 groentebedden liggen winterklaar
Ik deel enkele gouden tips die mij duidelijk werden door vorige bezoeken aan familiedomeinen, maar nu opnieuw bevestigd worden.
Zoek een geschikt terrein waar ook water is (bedenk dat locatie alles is en het vinden van een ideale plek jaren kan duren. Geduld is een mooie deugd.) Beschouw de creatie van een familiedomein als een levenswerk, als een meergeneratie project. Doe elke dag iets, maar doe het rustig aan, ga stap voor stap vooruit en hou rekening met het beschikbare budget. Probeer een inkomstenstroom uit diverse bronnen op gang te krijgen (zelfs al ontvang je één of andere gegarandeerde maandelijkse uitkering). Steffy denkt onder meer aan een camping nature, vertaalwerk en yogales geven. Ook zal ze in de toekomst vrijwilligers uitnodigen om haar vele projecten en dromen te helpen realiseren (een compost toilet, een buitendouche, het voedselbos, de groentetuinen, de bouw van een roundhouse,...). Ruilhandel en schenkhandel zijn goed ingeburgerd hier en kunnen meehelpen voorzien in voedsel en arbeid. Ga foerageren in het bos (= voedsel, planten en brandhout verzamelen). Vraag en aanvaard hulp en ga zelf helpen bij andere mensen. En wellicht de belangrijkste tip: bouw een netwerk van vrienden uit, ga naar alle buurtfeestjes, lokale marktjes, plaatselijke evenementen, festivals, braderies, enz. En organiseer ook zelf een (welkomst)feest op je domein. De bedoeling is een onmisbaar en sterk netwerk van gelijkgestemden en vrienden te onderhouden die elkaar steunen waar mogelijk. Regelmatig helpen mensen elkaar hier met allerlei klusjes, geven uitleg over de Franse administratie, organiseren chantiers (gezamenlijke werkdagen), delen hun opbrengsten en talenten of hun machines en auto's, vangen de kinderen op wanneer nodig,... Zonder al deze hulp is een nieuw leven opbouwen in een vreemd land bijna onbegonnen werk (tenzij je erg rijk bent). De vele verhalen van emigranten die na een tijdje ontmoedigd terugkeren naar Vlaanderen en Nederland hebben vaak te maken met ofwel geldproblemen, ofwel onvoldoende tijd investeren in de opbouw van zo'n degelijk netwerk van vrienden.

De loofbossen op en rond Sevely
Een voorbeeld: op een avond krijgt Steffy ruzie met haar oudste dochter en als straf wordt ze even buiten aan de deur gezet om 'af te koelen'. Met veel kabaal en luid gekrijs laat dochterlief haar ongenoegen blijken. Zo luid dat enkele minuten later een bezorgde buur uit de vallei tot bij het huis komt om even te checken of alles nog ok is. Hier zijn buren nog behulpzaam en bereid tot onvoorwaardelijke hulp bij allerlei problemen, wat in Vlaanderen steeds minder voorkomt. Maar dan dien je wel een goede band op te bouwen met de lokale bewoners. Ander voorbeeld: een oude, lokale bewoner komt vaak langs bij Steffy en helpt haar met allerlei zwaardere klusjes zoals de bramen kortwieken met de bosmaaier of ook een geneesmiddel maken voor de oudste dochter op basis van etherische oliën. Geld komt er nooit aan te pas, goederen en diensten worden vaak geruild of weggeschonken en dat systeem werkt perfect zonder banken, beurzen en munten. Laatste voorbeeld: een grote, volgeladen vrachtwagen bracht de inboedel van Steffy vanuit België naar hier, enkele Belgische vrienden waren meegekomen om te helpen lossen, maar ook de plaatselijke mensen en buren kwamen spontaan en uit zichzelf meehelpen met de verhuis. Hier is solidariteit nog geen loos begrip. Zo kan ik nog vele voorbeelden geven van het hechte gemeenschapsleven op het Franse platteland.

Hier geen verbod op het klimmen in bomen.
De 3 opgroeiende kinderen (5, 8 en 12 jaar) zitten vol vuur en leven en kunnen soms druk en veeleisend zijn, maar diep in hun hart zijn het lieve schatten die de emigratie naar Frankrijk goed verwerkt hebben. Ze gaan naar de lokale school en de vooruitgang die ze boeken op taalvlak is indrukwekkend. Na amper 6 maanden spreken ze al redelijk vlot Frans en kunnen zich behelpen in conversaties. In Frankrijk had de lagere school tot voor kort geen les op woensdag, maar een nieuwe wet bepaalt nu dat er vanaf dit schooljaar op woensdag wel les is. Vele ouders weigeren evenwel hun kinderen naar school te sturen op woensdag omdat hun werk- en vrije tijdsindeling al jaren aangepast is aan die vrije woensdag.
Nu, in ieder geval, de kinderen groeien op in een schitterende omgeving, een waar paradijs in vergelijking met de Vlaamse stinksteden. Hier zijn tv en videogames vrijwel afwezig en trouwens compleet onnodig. De overweldigende natuur, de groene bossen, de wilde dieren, de buurkinderen, de coole feestjes, bergen om te ontdekken, meren om rond te zwemmen, bomen om in te klimmen, de vele honden, katten, geiten, herten, vogels,... Alles nodigt uit om buiten te spelen en op avontuur te gaan. Hier geen boete als je kind in een boom klimt (zoals in Vlaanderen). Hier geen zure buren die klacht indienen wanneer kinderen te luid roepen op het naburige speelplein. In ieder hameautje zie je spelende kinderen buiten plezier maken en ravotten. Er is geen gevaar voor ongelukken want er komen zelden auto's voorbij.

If we could eliminate the concept of town and return to live in small villages,
all world problems were solved. 

(Rossano Condoleo)

Tim in zijn groentetuin
Op een dag bezoeken we enkele vrienden van Steffy. Tim, de man waar ze vaak groenten koopt, heeft een groot terrein waar hij allerlei gewassen teelt, bedoeld voor verkoop en dus als inkomstenbron. Hij bewerkt de grond nog op de oude wijze (met een paard en ploeg) maar gebruikt ook enkele permacultuur technieken, zoals volop mulchen. Zijn terrein is verschillende hectares groot en de biologische teelt is erg arbeidsintensief zodat er altijd veel werk te doen valt. Soms krijgt hij hulp van mensen uit de buurt die aardappelen komen rapen in ruil voor groenten. Hij woont op het terrein in een caravan annex een zelfgebouwd strobalen hutje. Wat rudimentair en erg basic maar wellicht komt er later een degelijke woning. Dit is landbouwgrond dus permanent wonen is hier niet toegestaan. Maar zoals vroeger al verteld, op het Franse platteland wordt wel vaker een oogje dichtgedaan (vooral als de burgemeester favorabel staat tegenover het project). Bovendien heeft een landbouwer het recht om een schuilplaats of opslagplaats te bouwen op zijn terrein. Dit gebouw kan dan later een woning worden. Ook wanneer een gebouw langer dan 10 jaar op een stuk land staat (zelfs al is het illegaal), dan kan het blijven staan.

Greg op zijn terrein (2 hectare natuur + rivier voor minder dan 7.000 €)
Een volgende vriend die we bezoeken (Greg) woont enkele dorpjes verder op een afgelegen, ruw en rotsig, maar wel prachtig terrein. Hij vond het terrein via een vriend, enkele hectares omringd door beboste heuvels, bergen en bossen en doorsneden door een riviertje. Rondom zijn nieuwe thuis liggen geen huizen noch dorpjes maar het terrein gaat over in een uitgestrekt forêt communale (gemeentelijk bos), en dat betekent overal groene natuur rondom. Ook al een prachtige plek vol mogelijkheden. Hij plaatste er ondertussen 2 roulottes (houten kermiswagens) en een grote tent als onderkomen. Zijn douche is een tuinslang die 1 km verder en hogerop in de rivier ligt. Door de druk van de zwaartekracht sproeit de douche water en omdat de zwarte tuinslang in de zon ligt, wordt het water onderweg opgewarmd. Binnenkort heeft hij een feestje om zijn plek in te wijden. Zoals gezegd zijn feestjes de ideale manier om te netwerken en nieuwe vrienden te maken.

Only the self-sufficient stand alone -
most people follow the crowd and imitate.       

(Bruce Lee)

De plaatselijke molenaar toert rond in een wrak
Op een andere dag bezoeken we de plaatselijke molenaar en de bakkerin. Zijn elektrische graanmolen maalt biologisch meel wat dan verkocht wordt in de lokale omgeving aan mensen die thuis hun brood bakken. De aftandse auto waarin de zakjes meel rondgevoerd worden is werkelijk een roestig wrak, overal builen en blutsen en de deur waar de bestuurder zit, is zelfs verdwenen. Zoiets raakt in België nooit door de keuring, hier zie je wel vaker half kapotte roestbakken rondrijden. Ook de bakkerin koopt meel aan de molenaar en bakt dan 2 maal per week vers biobrood voor de lokale gemeenschap. Ze woont in een vervallen boerderijtje tussen de varkens, eenden en honden. De bakkerij met houtoven is erg rudimentair en zou in België gegarandeerd afgekeurd worden door de voedselinspectie, maar hier kan dit allemaal. Onder meer daarom hou ik van Frankrijk: richtlijnen en regeltjes zijn erg rekbare begrippen, een Fransman wil vrij zijn om te doen wat hij wil doen en geen wet zal hem dat beletten. Helaas verdwijnt die mentaliteit en mogelijkheid geleidelijk aan door de nieuwe en steeds strengere en uniforme Europese reglementen. Het Europese parlement en haar belachelijke besluiten, betekenen de doodsteek voor vele kleinschalige en lokale initiatieven, een verdere inperking van onze vrijheid en soevereiniteit. Laat dit duidelijk zijn.

To find the universal elements enough;
to find the air and the water exhilarating;
to be refreshed by a morning walk or an evening saunter...
 to be thrilled by the stars at night;
to be elated over a bird's nest or a wildflower in spring —
these are some of the rewards of the simple life.
(John Burroughs)

Leuke (water)biotoopjes op Sevely
Sevely is een familiedomein in volle opstart waar nog heel wat mooie dromen op ontwikkeling en manifestatie wachten. Zoals vroeger reeds gezegd is het belangrijkste aspect bij de keuze van een familiedomein...de locatie. De ligging heeft namelijk een doorslaggevende invloed op de mogelijkheden en beperkingen van een domein. Bij de (vaak lange) zoektocht naar een perfecte locatie is het goed te letten op de volgende punten: een zuidgericht terrein, een overvloed aan water (via een bron, een meertje, een beek, grondwater, opvang van regenwater,...), voldoende vlakke stukken (of de mogelijkheid om terrassen aan te leggen), grond met vruchtbare aarde (indien rotsbodem of moeilijke grond, pas dan volgende permacultuur technieken toe: mulchen en hugelkultur), een goed bereikbaar terrein (met een gewone auto), een vlotte verbinding met België/Nederland, een groene en natuurlijke regio zowel in de directe en als in de wijde omgeving (geen industrie, gifboeren, intensieve veeteelt, kerncentrales,...), en eventueel scholen en winkels in de buurt,.... Bekijk ook de reeds aanwezige vegetatie op het terrein (volwassen bomen, fruitbomen, bessen, wilde eetbare planten,...). Erg belangrijk is de sfeer, de initiatieven en de activiteiten in de regio (ben je helemaal welkom, zijn de mensen open en vriendelijk, zijn er al veel ecologische en duurzame projecten, is er een circuit van ruilhandel of coöperaties, is de burgemeester openminded, kun je makkelijk vrienden maken,...).

The trick is in what one emphasizes.
We either make ourselves miserable, or we make ourselves happy.
The amount of work is the same.
(Carlos Castaneda)

Het buurmeisje helpt bij het herkennen van eetbare champignons
De voordelen op Sevely zijn ongetwijfeld de weergaloze omgeving: eindeloze groene wouden vol eetbare noten, bessen, paddestoelen, herten, everzwijnen, roofvogels,... overal een overvloed aan water, geen directe buren,...De ligging: in natuurgebied op het Franse platteland aan de rand van een bergmassief en op minder dan een uur van de Middellandse zee en enkele grotere steden zoals Carcassonne, Béziers en Narbonne. Plus als bonus een prachtig panorama vanuit het huis op de vallei en de bergen aan de overkant. Het huis zelf op het domein is wat verouderd en heeft nood aan renovatie en opwaardering, maar de structuur en de fundamenten zijn goed en hier kan werkelijk iets moois gecreëerd worden. Andere pluspunten zijn de 2 ruïnes op het domein vol prachtige en met mos begroeide keien en stenen, wat de ideale bouwblokken zijn om muurtjes, terrassen en huisjes mee te maken. De achterkant van het huis is de noordzijde en daar ligt een steile heuvel begroeid met oude kastanjes, beuken en eiken. De voorkant van het huis en de tuinen zijn op het zuiden gericht en bieden (zoals gezegd) een 180° zicht op de vallei en de beboste heuvels. Wie iets van Feng Shui kent, weet dat zo'n ligging ideaal is (een berg in de rug als bescherming (noorden) en een open zuidelijk zicht vooraan). Steffy is ondertussen begonnen met wat verbouwingen te laten uitvoeren aan het huis (een nieuwe slaapkamer met terras en later nog een 2de terras als eet/genietplaats in open lucht). Nog andere voordelen zijn de vele leuke mensen in de buurt (ook Belgen en Nederlanders) die makkelijk vrienden worden en altijd klaar staan om te helpen.

Groentetuin (voor de make-over)


De inrichting en creatie van het Sevely familiedomein verloopt anders dan op Murat (waar ik vorig jaar was). Sander (van Murat) is niet alleen een jonge en sterke man die dagelijks van in de vroege morgen tot in de late uurtjes werkt aan zelfvoorziening en aan de bouw van zijn huis en de ontvangst van gasten. Maar hij is ook alleen en hoeft met niemand rekening te houden. Zo kan hij volop aandacht schenken aan zijn dromen en plannen. Steffy daarentegen heeft 3 opgroeiende en schoolgaande kinderen (tussen 5 en 12 jaar), een huishouden en een sociaal leven te runnen. Helemaal alleen. Er blijft dan niet veel tijd over om ook nog andere dingen te doen.

Live a simple life;
you will own the most beautiful treasures of the world!

Dezelfde groentetuin (na een eerste make-over)


Op Sevely zijn verschillende mogelijke (vlakkere) stukken geschikt als groentetuin. Er is ook een veldje, momenteel overwoekerd met varens en bramen, wat ideaal lijkt om later een voedselbos te starten. Momenteel maak ik een eerste groentetuin met 2 lange bedden winterklaar. Die is pal naast het huis gelegen (zone 1) op licht hellend terrein. Om de aarde op haar plaats te houden (bij zware regenval) en een vlakke grond op het bed te krijgen, worden terrassen gemaakt door de bedden af te zomen met een muurtje. Voor het eerste bed werden oude planken gebruikt die in de schuur lagen en voor het 2de bed keien uit de ruïne, wat veel zwaarder en lastiger werk is want elke steen wordt manueel (zo'n 300 meter) naar boven gedragen. Maar het muurtje uit keien oogt wel mooier en hopelijk zullen de stenen overdag de zonnewarmte opslaan om die tijdens de nacht terug af te geven aan de plantjes in het bed (thermische massa). Van de buren krijgen we compost en geitenmest die verwerkt worden in de bedden. Om alles af te dekken met een mulchlaag was er de mogelijkheid om gratis hooi op te halen in de buurt. Een mooie optie. Maar er is nog iets veel beters in de directe omgeving, namelijk humus uit het bos. Rond het huis zijn overal bossen met loofbomen en zo haal ik 30 vuilniszakken vol afgevallen bladeren, verteerde twijgjes en rijke bosgrond om de bedden af te dekken. Deze humus zit boordevol voeding, mineralen, bacteriën, mycelium en fungi, fantastisch materiaal om rijke, voedzame grond te krijgen. In de lente komt dan nog een laag compost op de bedden waarna de kiemplantjes en zaden zullen geplant worden.

 You don't have to worry about burning bridges, if you're building your own.
(Kerry Wagner)

Deel van het huis en panorama


In komende jaren kunnen dan de andere groentetuinen aangelegd worden, het voedselbos opgestart en nog andere biotoopjes gecreëerd worden (vijver, kruidenspiraal, ontspanningstuin, compost toilet,...). Dit kan eventueel ook met de hulp van vrijwilligers maar zoiets vraagt wel een degelijke voorbereiding en ook de nodige accommodatie om de helpers te ontvangen. Er is wel al een veldje waar ze kunnen kamperen, maar een composttoilet annex buitendouche ontbreekt nog. Ook voldoende voedsel uit de tuinen om de maaltijden voor iedereen te voorzien, is er momenteel niet. Vrijwilligers ontvangen vraagt daarnaast ook de kunst om leiding te geven, taken te verdelen, en de harmonie te bewaren tussen de helpers, bewoners en bezoekers, wat niet altijd evident is. Verder is het belangrijk om vooraf goed te selecteren op de websites van Wwoof, Helpx of Workaway, zodat je gemotiveerde, verantwoordelijke en evenwichtige mensen aantrekt en geen profiteurs, brokkenmakers of leeglopers over de vloer krijgt.


Vele ruïnes en oude gebouwtjes op het ecodorp in Mayrac
Every risk is worth taking as long as it's for a good cause,
and contributes to a good life.
(Richard Branson)

Op een mooie, zonnige dag bezoeken we een klein festival ten voordele van een opstartende gemeenschap in de buurt van Mayrac. Een wilde weldoener kocht een verlaten hameau vol ruïnes en stelt het nu ter beschikking aan een groepje pioniers die er een ecodorpje willen beginnen. Hij verhuurt het aan hen voor een schappelijke prijs gedurende een termijn van 25 jaar zodat er voldoende tijd is om een bloeiende gemeenschap te laten groeien. Alles bevindt zich nog in de beginfase. Er is zelfs nog geen officiële naam en er zijn ook nog geen statuten geschreven voor deze gemeenschap, maar er wonen wel al enkele gezinnen en mensen op het terrein in yurts, tipi's en caravans. Een feest organiseren is de beste manier om alle vrienden terug te zien, te netwerken, steun te verwerven en gewoon gezellig samen te zijn. Het terrein is zo'n 8 hectare groot en bevat waterbronnen en verschillende ruïnes die ofwel gerenoveerd kunnen worden, ofwel bruikbare stenen bevatten voor andere constructies.

Muziek en dans horen er altijd bij
Een Frans feest is een erg gezellige bedoening. Groot en klein, jong en oud, zwart en blank, hond en kat, iedereen doet mee en velen blijven ook overnachten (want komen van ver). Er staat een circustent waar de keuken, de bar en het podium in ondergebracht zijn, een varken draait sissend aan het spit boven het vuur, er zijn verschillende activiteiten (yogales, schattenzoektocht, champignons herkennen, optredens,...) terwijl de kampvuren hun weldadige warmte verspreiden. Op een Frans feest brengt iedereen altijd drank en voedsel mee om te delen met de groep. Dit is een prachtige gewoonte die dadelijk een heel andere (en veel gemoedelijker) sfeer en lekkere maaltijd creëert dan de manier waarop in België vaak gefeest wordt: gastvrouw en gastheer koken voor de gasten of (wat veel erger is) er wordt een traiteur ingeschakeld of op restaurant gegaan. Niettemin hebben de bewoners van het toekomstig ecodorpje deze keer voor extra voedsel gezorgd door een varken en een geit te slachten en een vegetarische groentesoep te maken. Er is dus voedsel en drank in overvloed. Ook muziek en dans horen er altijd bij. Er is de hele namiddag en avond live muziek door de lokale amateurs (op accordeon, contrabas, klarinet,...), anderen tonen hun ritmekunsten op de djembe's en regelmatig plugt een dj zijn ipad in de muziekinstallatie en draait zijn beste nummers.

Petanque, het lijkt makkelijk maar is het niet
Op het feest ontmoet ik een Brusselaar en zijn 3 jarig dochtertje die in een roulotte wonen hier in de buurt. Hij woont gratis op een terrein maar is van plan om opnieuw rond te trekken want zijn nomadenbloed begint terug te kriebelen. Opnieuw een bevestiging van mijn vroegere ervaringen: in Frankrijk (en ook in andere zuid Europese landen) is een gratis terrein vinden om er te wonen geen enkel probleem. Soms mag je gratis wonen in ruil voor toezicht of wat onderhoud, maar vaak zijn er geen voorwaarden. Uiteraard is het wonen in een yurt of roulotte op agrarische grond nog altijd min of meer illegaal, maar steeds meer mensen doen het, niet enkel uit financiële overwegingen, ook de vrijheid, de eenvoud, de natuur,...zijn belangrijke argumenten om stad, stank en stress te verlaten. Uiteindelijk zullen de woon (en andere) wetten aangepast of afgeschaft dienen te worden zodat iedereen de mogelijkheid krijgt om vrij gebruik te maken van de Aarde en haar rijkdommen. Mensen hebben de ware macht en niemand kan iemand anders 'besturen' (tenzij die zo dwaas is zich te laten besturen). De Aarde behoort toe aan iedereen en politiekers zijn in wezen overbodig, meer nog, ze boycotten bewust een rechtvaardige en overvloed brengende planeet (zie ook het berichtje: Nomade).
Later in de namiddag speel ik petanque met een groepje. Vergis je niet, petanque is niet enkel een wekelijkse verpozing voor bejaarden. Deze nationale Franse sport dient ook om samen met vrienden te zijn, allerlei gesprekken te voeren, afspraken te maken, uit te wisselen, contact te houden en vooral veel plezier te maken.

Though the problems of the world are increasingly complex,
the solutions remain embarrassingly simple.
(Bill Mollison)

De volgende dag ga ik Tim helpen op zijn bioboerderij in ruil voor wat van de opbrengst van zijn land. Er is nooit of te nimmer sprake van geld. Het is eigenlijk wel grappig: niemand hier wil geld, terwijl vele Belgen hun hele leven opofferen aan afgod geld. In deze streken en bij de 'alternatieve' mensen gebeurt vrijwel alles op basis van schenking of ruilhandel. Het is hier bijna een belediging als je over geld begint. Wat een schitterende manier om banken, rente en geldsystemen eenvoudig, effectief en supersnel buiten spel te zetten. Gewoon beginnen met ruilen of wegschenken, geld is helemaal niet nodig. Zie ook Ubuntu.

Prijskamp op ecodorp Mayrac: hoeveel weegt deze pompoen?
Vlaamse baby's en kleine kinderen zijn steeds vaker ziek (vooral allergieën, luchtwegen en keel). De oorzaak is drievoudig: de extreme luchtvervuiling in Vlaanderen, de vele vaccinaties en ongezonde voeding. Deze 3 factoren ondermijnen de weerstand en immuniteit waardoor het lichaam verzwakt, vooral de gevoelige en tere babylichaampjes. In Frankrijk doen ze erg moeilijk wanneer ouders hun kinderen weigeren te laten vaccineren. Er zijn 3 verplichte vaccins: polio, difterie en tetanus. Telkens wanneer kinderen zich willen inschrijven in een crèche, school, hobbyclub, dansles, muziekschool,...dien je een 'carnet de vaccination' voor te leggen. Wanneer blijkt dat het kind bepaalde vaccins niet gekregen heeft, dan kun je ook niet ingeschreven worden en valt jouw kind dus uit de boot. Er zijn evenwel oplossingen om in regel te blijven zonder de kinderen vol te spuiten met een gifcoctail. Want er zijn dokters die bereid zijn om te helpen. Eerst dien je de gevraagde vaccins aan te kopen bij de apotheek. Daarna zoek je een behulpzame dokter op die de etiketten der vaccins in het 'carnet de vaccination' kleeft en tekent als bewijs dat de vaccinatie werd gegeven. Maar de dokter spuit uiteraard niets in en gooit de vaccins in de vuilnisbak, waar ze thuishoren. Ook in België zijn sommige dokters bereid om dit te doen.
Ter herinnering: vaccinatie werkt niet, is zwaar giftig, vernietigt de eigen immuniteit, verzwakt het lichaam, kost de gemeenschap handenvol geld en energie, is levensbedreigend en soms dodelijk en veroorzaakt een hele reeks aandoeningen. Blijf er zo ver mogelijk vandaan. De echte kindermishandeling is niet het weigeren van vaccins (zoals vaak als dooddoener wordt gebruikt), maar juist het toestaan ervan. En kinderziekten doormaken is noodzakelijk om lichaam en ziel op elkaar te laten intunen (zie o.m. R. Steiner). In België is geen enkel vaccin nog echt verplicht, ook polio niet, na de dood van een baby in Doornik. Lees meer op de website: vaccinatie.

Lekker en puur sap van verse appels
Het is herfst en dus oogsttijd. Op verlaten, verwilderde en verwaarloosde boomgaarden in de wijde omgeving zijn massa's gratis appels te rapen. Vele gezinnen trekken er op uit met zakken en kisten om kilo's fruit te verzamelen. Samen huren ze dan een persmachine die de appelpulp tot zoetsappig, fruitigfris appelsap perst. Het opgevangen sap stroomt eerst door een vat waar het verwarmd wordt tot 70° (pasteurisatie). Dan loopt het in de flessen en wordt afgesloten met een kurk. Het persen is een gezellige bedoening. Na de gezamenlijke appelpluk enkele dagen eerder is iedereen (opnieuw) van de partij en tijdens een 2 dagen durend persfeest worden 20 ton appels geperst tot 2400 liter glorieuze godendrank. Het is nu trouwens net Halloween (of Samhain voor wie de Keltische kalender volg), het tijdstip waarin de sluier naar de geestelijke wereld transparanter wordt en contact met andere bewustzijnsvelden makkelijker. Zo'n 40 gezinnen krijgen elk 60 liter appelsap mee. Kostprijs per liter is 0,60 cent (namelijk de huur van de persmachine gedeeld door het aantal deelnemers). Wie geen lege flessen van vorig jaar heeft bewaard en meegebracht, kan flessen aankopen aan 0,60 cent.

Meehelpen op een familiedomein, dagelijks in de ongerepte natuur zijn, nieuwe vrienden maken, werken zonder stress aan zelfvoorziening, spelen met de kinderen,...Het waren mooie en onvergetelijke ervaringen op Sevely.
Kan het belang van een familiedomein onderschat worden bij de creatie van een nieuwe wereld? Volgens mij niet, meer nog, het is de basis voor een groene en duurzame samenleving waar overvloed, vrede en liefde alomtegenwoordig zijn.

Elk nieuw leven begint met een droom.

Al jaren toer ik rond in mijn campertje en bezoek familiedomeinen en gemeenschappen waar ik moedige en kleurrijke mensen ontmoet die de stap naar vrijheid en zelfvoorziening zetten. Het is hoopgevend te zien dat steeds meer pioniers breken met de oude paradigma's en voorbijgestreefde leefmodellen en daadwerkelijk, dagdagelijks en heel concreet de nieuwe wereld vormgeven. Hoe meer mensen de stap zetten, hoe makkelijker het wordt voor de volgende pioniers en generaties. Overal ontstaan nu familiedomeinen en eco-projecten die ook steeds meer met elkaar gaan samenwerken, als een lappendeken van zelfredzame paradijsjes die de voorbodes zijn van een groene, duurzame en overvloed genererende planeet.

Een sissend varken aan het spit op het festival in Mayrac

Ik zou zeggen: doe mee! Stop met een ongelukkig, onbevredigend en stressvol bestaan na te streven. Kies een nieuwe weg en aanvaard hulp van de pioniers die het voortouw nemen. Wordt zelfvoorzienend in plaats van afhankelijk, wordt producent in plaats van consument, wordt vrij in plaats van slaaf, wordt autonoom in plaats van gebonden, wordt je eigen baas in plaats van te werken voor regering, bank of werkgever, wordt gelukkig en tevreden in plaats van gefrustreerd en gestresseerd.
Sevely is het zoveelste voorbeeld van mensen die bewust hun leven, geluk en welzijn in eigen handen nemen en de gekke gifmaatschappij verlaten om terug een menselijk en eenvoudig bestaan op te bouwen in harmonie met de natuur en de medemensen. Geluk, vrede en liefde zijn de gegarandeerde vruchten die dan op je pad komen.

You can solve all the world's problems in a garden. 
 (Geoff Lawton)

Houten woonyurt op het ecodorp in Mayrac

Doe mee, het zal de beste beslissing uit je leven worden, dat garandeer ik je! De Indianen roepen al jaren: 'wij zelf zijn diegenen waarop we wachten!' Regeringen en politici, bankiers en bedrijven, presidenten en koningen,...die zullen nooit een diepgaande verandering toestaan, laat staan initiëren. In ieder geval niet de drastische verandering waardoor mensen van afhankelijkheid naar autarkie en van slaafse gevangenen naar vrije soevereiniteit en van onwetendheid naar bewust Zijn evolueren, want zo'n transformatie zou hen overbodig maken. Reken dus nooit of te nimmer op hen (en ga nooit meer stemmen want dat is compleet zinloos). De enige weg is zelf verantwoordelijkheid nemen voor leven en welzijn en zelf datgene creëren wat jij wilt ervaren en aanschouwen hier op Aarde.

You never change things by fighting the existing reality.
To change something,
build a new model that makes the existing model obsolete.
(Buckminster Fuller)

Prachtig perceel op Sevely waar later het voedselbos komt
Doe mee, en join the club. Dit gaat al lang niet meer over enkele geitewollen idealisten hier en daar die terug naar de natuur willen. Er zijn momenteel tienduizenden familiedomeinen opgestart, alleen al in Europa. Wereldwijd zijn ze niet te tellen, de dacha's in Rusland, homesteading in US, smallholding in UK en Australië, hobby farms, de pluktuinen, de volkstuinen,... Het gaat om miljoenen mensen die de matrix verlaten of er althans gedeeltelijk los van komen en steeds meer kiezen om mee te bouwen aan een tijdperk van samenwerking en een samenleving vol vrienden. De eerste stap is: teel en kweek zoveel als mogelijk je eigen voedsel in de tuin, op het balkon, op een perceel,...en ga dan ruilen.

Doe mee, en creëer ergens je eigen familiedomein, je hebt niets van waarde te verliezen. Je hebt enkel vrijheid, geluk, vreugde en overvloed te winnen.




Sitting at our back doorsteps, all we need to live a good life lies about us.
Sun, wind, people, buildings, stones, sea, birds and plants surround us.
Cooperation with all these things brings harmony, opposition to them brings disaster and chaos.
(Bill Mollison)

Ik vroeg Steffy haar ultieme nummer 1 tip voor mensen die gelijkaardige dromen en projecten koesteren. Wat is de belangrijkste raadgeving afkomstig van iemand die de stap heeft gezet (en daar nog geen minuut spijt van heeft en nooit meer terug wil naar België)? Het antwoord is even helder en duidelijk als eenvoudig en simpel: doe het! Ga voor je droom! Talm niet langer, het leven is veel te kort om tijd te verliezen met allerlei omwegen en excuses. Waarom ben je hier op Aarde, denk je? Om je droom te manifesteren natuurlijk. Doe het gewoon!

Nog een prachtig plekje op Sevely geschikt als ontspannings- en bloementuin
Ik kan daar mijn eigen 3 tips aan toevoegen: focus, geduld en samenwerking.
Focus: hou je uitsluitend bezig met je droom, met je passie, laat niets of niemand je afleiden, laat geen negatieve gedachten toe, mijdt alle mensen die niet in jouw droom geloven of er afkeurend op reageren, focus 24/7 op wat jij wilt creëren. En heel belangrijk: geniet ondertussen.
Geduld: hoe groter en omvangrijker de droom, hoe meer geduld (en hulp) er nodig is. Steffy zocht 3 jaar om de geschikte plaats te vinden. Er zullen tegenvallers en obstakels zijn, laat je niet ontmoedigen, oefen geduld en werk stap voor stap verder aan je droom. Lach vaak.
Samenwerking: zoals gezegd is dit de sleutel voor heden en toekomst. Steeds meer mensen zetten de stap, steeds meer projecten en initiatieven zien het levenslicht, steeds meer mensen breken uit de sleur, verlaten de betutteling en mindcontrol. Sluit bij hen aan, zoek verbinding, vorm groepen en gemeenschappen, help en steun elkaar, ga netwerken, maak nieuwe vrienden, ruil je giften en talenten.

Take back your motherland!
To protect the planet.
To feed your family.
To create true heaven and real peace.

Een nieuwe groentetuin op Sevely
Vele mensen die vastzitten in de matrix van geld en schaarste zien niet echt wat er nu overal aan de hand is. Het theater van de waanzin verdwijnt met veel geruis en geweld. Voor sommigen een beangstigend schouwspel. Anderen zien de mogelijkheden die zich openen.  Het is ofwel liefde, ofwel angst. Vrijheid of slavernij. Schaarste of overvloed. De nieuwe wereld is geboren. Vele mensen zijn wakker geworden voor de roep in hun hart. Krachtige en prachtige zielen ontwaken in deze woelige en beslissende tijden op Aarde. Zij nemen het voortouw en brengen nieuwe beelden die mens en maatschappij momenteel transformeren en helen. Zij leven volop hun droom zonder compromis, volgen enkel nog de autoriteit in zichzelf en zijn op de hoogte van de natuurwetten. Jij bent 1 van hen, ja jij! Dank voor je komst. Laten we aan de slag gaan! Wat wij dromen en wensen wordt werkelijkheid!  Want wij zijn creators in het speelveld van bewustzijn.

The Earth is the Mother of all people, 
and all people should have equal rights upon it.

En omdat zowel Steffy als ikzelf fan zijn van Prince, hier een minder bekende maar wel toepasselijke hit uit Happy Feet. Dansen mag hoor. Maar vooral: vind het lied in je hart...en ZING HET. Ja, ik wil zo graag jouw unieke lied horen!

We have to find our heartsongs all by ourselves.
It's the voice your hear inside.
Who you truly are.

dinsdag 11 november 2014

Canigou

Massief de Canigou met schuilhut


De Pyrénées-Orientales zijn het meest zuidoostelijke departement van Frankrijk. Naast de vlakten rond Perpignan bestaat dit ruwe en harde departement uit 8 bergmassieven. Een bergmassief is een keten van bergtoppen, pieken en cols doorsneden met diepe valleien (een col is een lagere berg tussen 2 of meer hogere pieken). De helft van de bevolking in Pyrénées-Orientales woont in de wijde omgeving rond Perpignan, de rest van dit 4000 km2 grote gebied is eerder dunbevolkt. Grenzend aan Spanje en Catalonië wordt dit ook de Catalaanse Pyreneeën genoemd en dat merk je aan de Catalaanse plaatsnamen en het plaatselijke dialect. 

Typisch bospad op de Canigou
Voor een mooie wandeling kies ik het massief rond de Canigou uit. Net als het naastliggende departement Aude haar eigen magische berg heeft (de Bucharach), is er ook hier een mythische en bijzondere berg waar tal van legenden en verhalen aan verbonden zijn, namelijk de Canigou, voor vele oude bewoners zelfs een heilige berg. Ik rij eerst naar Prades, een leuk stadje o.m. bekend van het monumentale tabernakel in de kerk en de kleurrijke markt elke dinsdag. Daar overnacht ik op de parking van het sportcomplex waar je makkelijk naar het toilet kunt. Op 5 minuten wandelen ligt ook een camping waar ik kan douchen (3 €). Hoewel er toilet en douche in mijn camper zitten, maak ik er zelden gebruik van. Mijn badkamertje dient eerder als opberg- en stockageruimte. En ik prefereer het warme, overvloedige en zuivere bronwater van de campingdouches. Vaak is de douche op de camping zelfs gratis, wanneer er (tijdens de siesta-uurtjes) niemand aanwezig is in het ontvangstlokaal. Ongeveer naast het toeristenbureau in Prades is er een leuk internetcafe waar je on line kunt (en ook lekkere snacks te krijgen zijn). Vanuit Prades zijn tal van uitstappen mogelijk, naar Fort Liberia en Villefranche de Conflent, naar Andorra en de skistations en naar de Middellandse zee en Perpignan. 

Vernet-les-Bains
Ik kies deze keer het Canigou massief en rij naar Vernet-les-Bains. Het bergstadje waar Rudyard Kipling enige tijd verbleef en er zijn boeken over Mowgli het junglekind schreef. Ook is er nog altijd een kuuroord actief (alle Franse dorpen en steden met 'les bains' achter de naam, zijn of waren ooit kuuroorden). En dichtbij is ook nog een indrukwekkende abdij te bezoeken die bovenop een rotspunt gebouwd is (St Martin de Canigou). Die heb ik enkele jaren geleden al bezocht. Tegenwoordig bezoek ik geen kloosters, kerken, abdijen, kastelen en gebouwen meer. Meestal zijn het dure toeristenlokkers waar je geld kwijt bent om oude stenen te zien en religieuze sprookjesverhalen te horen over een dood en voorbij verleden. Sublimale boodschappen voor het onderbewuste van de mens van toen. Nu gebruiken ze moderne technologieën om hetzelfde te bereiken: om angst en schuld in het bewustzijn brengen. Geef mij maar de levende natuur, die bovendien gratis is en altijd voor verwondering zorgt. 

Bergriviertje

Vanuit Vernet en de omliggende dorpjes (Fillols, Casteil) zijn verschillende routes naar en beklimmingen van de Canigou (2784 m) mogelijk, de ene al wat moeilijker dan de andere. Het is niet echt mijn bedoeling om de top te bereiken, daarvoor trek je best 2 dagen uit en dien je onderweg te overnachten in één van de refuges (berghutten). Ik rij naar Casteil waar ik een smalle en flink beschadigde route naar de eerste parking neem. Deze bergpiste (route forestière) loopt nog verder naar de 2de parking tot aan les Marialles, een grote refuge op 1700 m met 53 slaapplaatsen. Maar met de camper is het verboden om deze bosweg te nemen (en trouwens ook onmogelijk wegens overal diepe putten en laaghangende takken), een 4x4 is hier zeker nodig. Maar die eerste parking ligt midden in het bos en dat betekent eindelijk nog eens slapen midden de bergen en omringd door gitzwarte stilte. Ook de dromen zijn helemaal anders als je slaapt in een bos (in vergelijking met de stad). Dromen in de natuur is helderder en duidelijker. 

Les Marialles
De volgende morgen vertrek ik voor een hele mooie wandeling, doorheen een naaldbomenbos, langs heldere riviertjes en over vele rotspartijen. Ik geniet met volle teugen. Ik kom aan bij les Marialles en beslis om nog verder te klimmen langs smalle bergpaadjes en over de vele riviertjes overal. Op 2022 m hoogte is er een kruispunt waar ik even halt hou. Naar de top is het van hieruit nog 4u30 wandelen maar ik zie dat dreigende wolken de helder blauwe lucht nu snel verkleuren in zware tinten grijs en paars. In de bergen kan het weer heel snel omslaan en voor veel problemen zorgen. Hevige regen of sneeuw kan rotsblokken losmaken en een lawine veroorzaken. Na iedere winter dienen de meeste GR routes in de bergen terug vrij gemaakt te worden van omgevallen bomen en rotsen op het pad. Bovendien ben ik redelijk moe en ik besef dat de top halen én nog terugkeren naar parking niet meer zal lukken. Later lees ik op de beschrijving dat de route die ik koos tot op 50 meter van de top wel redelijk haalbaar is (toch voor iemand met wat wandel- en klimtraining), maar dan begint de 'cheminee', en dat is een steile, loodrechte wand die 50 meter omhoog steekt met kilometers afgrond onder jou. Niet echt mijn ding. 

De 'cheminee'
Er bestaat een makkelijker route naar de top van de Canigou maar die laat ik voor een volgende keer. Ik besluit af te dalen en na een flinke wandeling van 6u30 kom ik terug aan de camper. Onderweg zag ik een 'signaaltoren', een waarschuwingspost uit de middeleeuwen. Beginnend aan de zee stonden en staan torens op de bergpieken waar bij gevaar een groot vuur werd aangestoken wat zichtbaar was voor de bewaker in de volgende toren, vele kilometers verder. Zo werden de mensen en steden in het binnenland verwittigd van een invasie uit zee of vanuit Spanje. Inderdaad, exact zoals in Lord of the Rings wanneer ze de vuren aansteken. Eerst wat uitrusten nu en dan terug naar Prades waar ik opnieuw de nacht doorbreng (ja, het is één van mijn favoriete stadjes, merk ik). 

De volgende dag rij ik naar Perpignan en verder naar de zee om via de kustlijn de grens met Spanje over te steken. De weg is mooi, langs inhammen en baaien met rechts zand- en kiezelstranden en links vele wijngaarden. Dit is een 'route des vins' en overal zijn wijnboerderijen waar je gratis kunt proeven. De dorpjes zijn kleine badplaatsen vol palmbomen, hotels en toeristen. Het is lekker warm en de Franse middellandse zeekust is erg mooi, veel mooier dan de Belgische kust vol appartementsblokken en winkelstraten. Er is maar 1 (groot) nadeel, er waait een harde en verschrikkelijke zeewind waardoor je (volgens mij) onmogelijk langer dan enkele minuten op het strand kunt liggen. Blijkbaar komt die wind hier vrij vaak voor want langs de weg over de cols staan borden met waarschuwingen. De sterkte van de wind kan namelijk een camper of caravan omblazen. In Spanje rij ik nog even langs de kust verder en sla dan af richting Barcelona.

De oude grenspost Frankrijk/Spanje
Maar het bezoek aan Barcelona loopt af met een sisser. Ook de weg er naar toe is niet echt aanlokkelijk. Langzaam puffend doorheen de typische badplaatsen langs de costa brava. Ik dacht dat de Belgische kust lelijk was, maar de Spaanse costas zijn verschrikkelijk. Ik snap niet hoe mensen hun zuurverdiende euro's kunnen spenderen aan massatoerisme, hotelperikelen en als sardienen in een blik op het strand liggen bakken. Het stukje Spanje wat ik onderweg tegenkom is ronduit lelijk, dor en armtierig. Het enige wat positief uitvalt, is het zonnige en warme weer. Ik rij Barcelona binnen op zoek naar een parkeerplaats maar dat is gewoon onmogelijk. Het viel mij al op onderweg. In Frankrijk zie je overal en steeds meer campers op de weg, op elke 10 wagens die mij voorbij rijden, is er 1 camper (tijdens de zomer toch). Veel Franse steden en dorpen hebben dan ook noodgedwongen een prima parkeerplaats voorzien voor kampeerwagens. Niet zo in Spanje. Heel zelden zie ik een camper op de weg. Zijn de Spanjaarden te arm om er één te kopen of speelt er iets anders? In ieder geval, in Barcelona zijn alle (betalende) parkeerplaatsen (nog steeds) niet aangepast aan de hoogte van een camper, ik kan er gewoon niet op of in. Meer dan een uur rij ik rond in Barcelona centrum en ook in de buitenwijken. Nergens is er parking voor mijn camper. Wel ongeveer 100.000 rode lichten (echt waar), overal en constant dien je te stoppen voor het rode licht, dan nog vaak op een helling van 20%, want de straten zijn als echte heuvels en afdalingen. De Spanjaarden rijden trouwens als gekken en staan overal dubbel geparkeerd wat het rijden door de straten niet evident maakt. Barcelona bezoeken met de wagen (laat staan met een camper!) is als binnendringen in een wespennest, ik vermoed dat een vlieg- of treinreis naar de toch wel mooie (maar dure) stad aan te bevelen is. Ik rij voorbij de Sagrada Familia en kan een korte blik werpen op dit meesterlijk kunstwerk. Ja hoor, het is inderdaad subliem en prachtig, helaas zit het momenteel in de steigers en is voor een stuk afgedekt met doeken want het wordt gerenoveerd. 

Massief de Canigou
Na een uurtje vruchteloos zoeken, ben ik het beu en keer terug naar Frankrijk, deze keer niet langs de kust, maar langs La Jonquera (goedkope winkels) en over de Pyreneeën. Toch ben ik blij om dit avontuur te ervaren. Het is duidelijk. Spanje is niet mijn ding, ik voel mij hier niet thuis. Niet enkel de taal is een obstakel, maar de sfeer, de energie, de mentaliteit, de natuur, het voedsel,...nee, dit is het niet. Geef mij maar het mooie en aangename Frankrijk waar ik me altijd welkom voel.  
Meer foto's op dit album: Canigou


En volgende keer, het laatste berichtje van de zomerreis 2014: een lang verslag over mijn bezoek aan het prille familiedomein Sevely.

Maar eerst nog even genieten van de stem van Keira. Begin Again is trouwens een leuke film met fijne muziek. Er is ook een schitterende versie van dit liedje door Adam Levine.

Are we all lost stars trying to light up the dark?
 

vrijdag 7 november 2014

Levende en dode gedachten

Zelfvoorziening en vrijheid zijn het doel.
Levende, liefdevolle gedachten zijn het fundament.
The walls you see crumbling down around you,
are the very walls that kept you in prison.

Na de stilte van de bergen is het tijd om wat vrienden te bezoeken. Eerst Antoine die al ettelijke jaren in de Aude woont en ondertussen rustig verder werkt aan zijn familiedomein. Dit jaar komt er ook een serre op het terrein en dat zal de opbrengst danig verhogen. Zijn terrein is zware kleigrond wat het niet evident maakt om groenten te telen. Sinds enkele maanden is hij overgeschakeld op 100% rauwe voeding (dus vooral fruit, groenten, noten en veel versgeperste sappen). Met als resultaat dat enkele hardnekkige kwalen waar hij al jaren last van had helemaal verdwenen zijn. Ook de gedachten veranderen mee met de voeding. Lichte voeding wat veel levenskracht (prana) bevat, brengt ook vaker positieve, heldere gedachten. Zware, giftige, gecontamineerde en gekookte voeding brengt naast ziekte ook gedachten met een lagere frequentie. Oude kennis natuurlijk. Om de raw food levensstijl volledig te integreren in het dagelijks menu en allerlei lekkere smoothies en gerechtjes te verzinnen, zijn wel enkele toestellen nodig zoals een juicer, een blender, een droogoven, een keukenrobot,...

De machtspiramide die de bevolking leegzuigt en onder controle houdt.

Volgens Anastasia is ook de snelheid van het denken belangrijk, niet enkel de inhoud. Ze vertelt (in boek 7) dat vele millennia geleden de toenmalige elite (zij noemt ze priesters, tegenwoordig bekend onder de naam illuminati of cabal of schaduwregering...) poogden om hun eigen denksnelheid (frequentie) zodanig te verhogen dat ze controle over de mensheid konden verwerven en behouden. Stel, er is een uitdaging waarvoor het vinden van de oplossing vele jaren bedraagt. Maar iemand heeft een denksnelheid die driemaal zo hoog is als de rest der mensen zodat hij al na een derde van de tijd de oplossing kent plus ook alle tussenliggende stappen. Dat betekent dat hij vele jaren voorsprong heeft en in een positie verkeert om macht uit te oefenen over anderen en hun doen en laten te sturen. Misschien geeft hij iedereen een foute oplossing of een verkeerde tussenstap waardoor ze een doodlopende weg volgen en kan hij zo heersen over hen. De priesters probeerden via oefeningen hun denksnelheid te verhogen maar de resultaten waren teleurstellend. Toen bedachten ze middelen om de denksnelheid van elke pasgeborene te verlagen zodat er toch een vibratieverschil tussen de elite en het gewone volk zou ontstaan. En nu, na vele eeuwen, heerst de elite nog altijd over mens en planeet en ondertussen zijn hun technieken om de gedachtesnelheid laag te houden sterk geperfectioneerd. Tot de belangrijkste onderdrukkingsmiddelen horen (we weten het ondertussen al): regering, wetten, belastingen, onderwijs, junkvoeding, ggo's, leugenmedia, farmacie, geld als schuld en rentemiddel, de virtuele wereld van games en cyberspace, chemtrails, vaccins, Haarp, enz...de lijst is eindeloos. Wat een afleiding en misleidingen toveren ze ons voor. Wat een geheimen houden ze verborgen voor de slapende massa. Alles om te beletten dat wij ons herinneren wie we werkelijk zijn en hoe we sinds mensenheugenis gemanipuleerd worden. Bekijk volgende YouTube videos en ontdek jouw ware afkomst. Nee, we stammen uiteraard niet af van de apen en ja, er waren schitterende en hoogstaande beschavingen op Aarde voor de zondvloed (in 3398 voor Christus) en de nucleaire ramp (in 1700 voor Christus). Holographic Disclosure (momenteel reeds 14 delen) en Secret Space.

Bedenk ook dat de elite zelf uitsluitend biovoeding eet, krachtige planten en supplementen gebruikt, ver geëvolueerde therapieën en heelwijzen toepast, over hoogtechnologische snufjes beschikt, de universele wetten (zoals Law of Attraction) bewust toepast, over onmetelijke hoeveelheden geld en goud beschikt, occulte geheimen kent en toepast, ondergrondse basissen bezit, kolonies op de maan en Mars heeft, enz...

Dode gedachten brengen destructie, levende gedachten werken opbouwend.
Kortom, de typisch Westerse leefwijze die ons opgedrongen wordt sinds kindertijd, is uitsluitend gericht op het 'dumbing down' van de massa, op het kweken van gehoorzame werkrobotten, op het boycotten van de inherente creativiteit, op het slapend houden van onze hogere vermogens (zoals liefde), op het verhinderen van globaal ontwaken en revoluties,...
Twee van de belangrijkste middelen die ingezet worden om de frequentie van ons bewustzijn laag te houden en de levende gedachten te doden, zijn knutselvoedsel en angstpropaganda. Dode en dodende gedachten worden dagelijks gedownload in ons bewustzijn via media, videogames, Hollywood, onderwijs,...Deze misleidende gedachten brengen geen vreugde, geen geluk, geen vrede,...noch brengen ze het paradijs op Aarde, iets wat vrij makkelijk zou kunnen ontstaan indien we levende en positieve gedachten elke minuut tijdens iedere dag bewust zouden kiezen.
Vergeet niet: gedachten zijn dingen, een gedachte is energie die uiteindelijk wordt omgezet in materie, gedachten modelleren de fysieke realiteit, alles wat we zien en ervaren bestaat uit 'gedachtenstof'. Het Universum is een holografisch veld vol gedachten en ideeën (de Akasha database of ether), en ons brein werkt als een biocomputer die denkbeelden uit dit veld opvangt en materialiseert. In dit gedachten-universum zijn er dode denkbeelden met een lage frequentie (dimensie) die afbrekend werken en afscheiding brengen. En er zijn levende en liefdevolle gedachten die in staat zijn om onszelf en deze planeet boven het onbewuste slavenleven uit te tillen op weg naar een hartbeschaving. Of anders gezegd: er zijn gedachten die het Goddelijke Plan tegenwerken en denkbeelden die in harmonie zijn met het scheppingsplan. En via onze vrije wil kunnen wij kiezen tussen beide.

Twee belangrijke middelen om (terug) levende en positieve gedachten in het bewustzijn te zaaien en te cultiveren, zijn: echte, zelfgeteelde voeding eten en het wonen op een familiedomein (een ruimte van liefde) waar volop natuur is. Want wij maken deel uit van de natuur, wij zijn natuur, geboetseerd met elementen uit de natuurrijken. Kijk eens naar de mensen in een gemiddelde Vlaamse stad. Niemand lacht, iedereen kijkt zuur of heeft zich verloren gesurft in cyberspace. Een betonnen kooi in een giftige stad vol lawaai kan nooit vreugde brengen maar creëert zombies vol pillen en angst. Een stad lijkt op een artificieel monster wat de zielen der bewoners leegzuigt. Een stad is als een bodemloze vergeetput waar de sheeple zich ziek en wezenloos consumeren aan allerlei junk en daardoor de Aarde uitputten en vervuilen.
Op een familiedomein is er een evenwicht tussen consumptie en productie. Er is geen verspilling en geen uitputting, integendeel, op een familiedomein wordt de Aarde mooier, rijker en vruchtbaarder en wordt de overproductie geruild of weggeschonken. Een dorp bestaande uit familiedomeinen is dan een zelfredzame, autonome en leefbare gemeenschap die zich lokaal en ecologisch voorziet in alle basisbehoeften. 
De natuur is onze ware thuis en haar wijsheid, energie en schoonheid maakt ons tevreden, gezond, gelukkig en nog veel meer. Dat weet ik ondertussen uit ervaring. Ga de natuur in, wordt stil en luister naar de leraars in het woud.

Er zal niets veranderen op Aarde als jij zelf niet verandert. Zo simpel is het. Geef je kracht niet langer weg. Wat wil jij creëren? Meer ellende of meer harmonie? Onderzoek je dagelijkse gedachten. Wied in de denktuin van je geest, ruim al het onkruid op en verwijder alle beperkende gedachten. Onderzoek je voeding en maak nieuwe keuzes, betere keuzes. Verhoog je denksnelheid. Verhoog je frequentie. Nodig je ware Zelf uit om de leiding te nemen. Doe de taak waarvoor je hier en nu op Aarde bent gekomen. Oefen liefde. Steeds opnieuw, steeds meer. Wees het Licht. Verspreid jouw Licht en de duisternis wijkt. Begin Nu.

Als intermezzo een fragment uit hoofdstuk 10 van boek 7 (De energie van het leven)
van de Zoemende Ceders boekenreeks.

Een samenleving van gestoorden.

Terwijl ik luisterde naar het verhaal van Anastasia's grootvader over wat en wanneer een mens moet eten, vergeleek ik het onwillekeurig met de voedingswijze van de mensen van tegenwoordig, zelfs van degenen die rijk zijn, die leven in een zogenaamd geciviliseerd land. Er tekende zich een merkwaardige situatie af. Laten wij er samen naar kijken,zodat we het uiteindelijk zullen begrijpen.
Om te beginnen weten we allemaal dat het voor mensen zinvol is om verse, ecologisch zuivere producten te gebruiken in de voeding. We weten allemaal dat er in de natuur planten zijn, die in staat zijn om alle ziekten van het menselijke lichaam te behandelen. Wacht even, het is noodzakelijk om dit preciezer te zeggen: in de natuur zijn er planten die in staat zijn om ziekten van het menselijk lichaam te voorkomen. Waarom zijn die er dan niet bij ons in de buurt? Waarom en onder wiens invloed kiezen wij een manier van leven die ons lichaam en ons verstand vernietigt? Iemand daarginds staat ons waarschijnlijk gewoon uit te lachen, terwijl hij ons er bovendien toe heeft gebracht deze levenswijze 'geciviliseerd' te noemen.
Als we termen als 'geciviliseerd land', 'geciviliseerde staat', gebruiken, in de betekenis van een menselijke samenleving die in alle opzichten een hoog en juist ontwikkelingsniveau heeft bereikt, dan zou dat ontwikkelingsniveau onder andere weerspiegeld moeten worden in kwesties die samenhangen met de voedingswijze. Zelfs niet 'onder andere' maar op de allereerste plaats.
Laten we nu samen eens een supermarkt bezoeken in een modern, zogenaamd geciviliseerd land. We zullen zien dat de meeste producten prachtig verpakt zijn en een lange houdbaarheid hebben. We zullen een heleboel gedroogde, diepgevroren en geconcentreerde producten zien. Dit hele assortiment kan niet vers genoemd worden.

In dezelfde supermarkt kunnen wij ook de zogenaamd verse groenten zien: tomaten die er prachtig uitzien, komkommers, enzovoort. Het is tegenwoordig algemeen bekend dat dit hybriden zijn: speciaal geteelde variëteiten die er lange tijd mooi uit blijven zien, maar die in kwaliteit ver achterblijven bij de normale, natuurlijke vrucht.
In de Europese landen weet vrijwel elke volwassene dit. Daar is al een netwerk van winkels met naamborden waarop staat dat de aangeboden producten ecologisch zuiver zijn, waar de prijzen hoger zijn dan in gewone winkels. Daarmee geeft de samenleving aan dat in de gewone winkels, waarvan er aanzienlijk meer zijn, de producten niet ecologisch zuiver zijn.
Maar laten we het beestje bij de naam noemen. De samenleving heeft erkend dat de meerderheid van de mensen ongezonde producten gebruikt in hun voeding.
Stop! Wat moeten we dan met dat 'geciviliseerd land'? Is het dan mogelijk dat mensen uit een 'geciviliseerd land' inferieur, ongezond voedsel gebruiken?
Een nauwkeuriger benaming voor zo'n land zou zijn: 'dwaas land' of 'land met een voor de gek gehouden bevolking'.

Kijk wat er gebeurt. De mens gebruikt voedingsproducten van slechte kwaliteit en begint ziek te worden. De zieke mens valt in handen van een systeem dat 'gezondheidszorg' heet. Dat systeem beschikt over een grote hoeveelheid medicijnen en medische producten, ziekenhuizen en wetenschappelijke centra. Het moet betaald worden. Er gaat een enorme hoeveelheid geld in om. Ons wordt verteld dat het systeem continu verbeterd wordt.
Maar let goed op: volgens de statistieken stijgt het aantal zieke mensen jaarlijks. En er zijn nieuwe ziekten bijgekomen, die de mensheid voorheen niet kende. En er kwamen allerlei psychische aandoeningen, en daarmee ook het moderne beroep van psychotherapeut. Logischerwijs moet dan de vraag worden gesteld: wat veroorzaakt de achteruitgang van de gezondheid van de bevolking van 'geciviliseerde landen'? En speelt de gezondheidszorg in deze achteruitgang misschien ook zelf een rol?
Dat de lichamelijke gezondheid van de mens verslechtert, is een feit waarvan iedereen zich desgewenst kan overtuigen door de gegevens van verschillende bronnen naast elkaar te leggen. Wij hebben het nu over de lichamelijke toestand, maar een gevaarlijke factor is de psyche.
Zouden we ons alleen maar onttrekken aan de opdringerige, eentonige informatie die ons toestaat na te denken over de essentie van het probleem, dan zouden we er, zacht uitgedrukt, aan gaan twijfelen of de meerderheid van de mensen uit zogenaamde 'geciviliseerde landen' wel goed bij zijn hoofd is.
We zouden de door hun samenleving gekozen levenswijze beschouwen als een indicatie van geestelijke gestoordheid. Oordeelt u zelf.
 

Stel dat iemand die in zijn familiedomein leeft een appel wil eten. Wat zal hij doen? Hij gaat de tuin in, plukt de verse vrucht en eet die. Laten we nu kijken wat een andere persoon doet, die in een appartement in een stad van een ontwikkeld land woont. Ook hij wil een appel eten. Hij pakt wat geld, gaat naar de winkel en koopt een appel, maar die is niet zo vers. Hij koopt een appel van een boom die door een onbekend iemand geplant is en door iemand anders in een kist is gestopt. Iemand heeft de appel per auto of vliegtuig vervoerd. Vervolgens heeft iemand een winkel gebouwd en de appel op een schap gelegd. Al die handelingen, van het kweken tot de verkoop, zijn door speciale mensen uitgevoerd, er is een balans opgemaakt, er zijn heffingen, invoerrechten en andere belastingen geïnd.
Er is dus een hele reeks handelingen, waarbij mensen met iets nuttig bezig lijken te zijn, namelijk: het voor andere mensen mogelijk maken om de vrucht van een appelboom te proeven. En degene die deze vrucht wil proeven, moet eerst ergens gaan werken om papiergeld te verdienen, waarmee hij de door iemand bedachte reeks handelingen die tussen de tak van de appelboom en de mens staat, kan betalen.
En de samenleving beschouwt dit als normaal. De voor de gek gehouden samenleving heeft niet het geringste vermoeden dat iemand de mensen weg wil leiden van hun ware bestemming en hen tot zinloze bezigheden dwingt.
 
De mensen zijn heel geleidelijk naar deze absurde situatie toegevoerd. Dat had niet snel gekund. Als het snel was gegaan, dan had zelfs een weinig ontwikkeld persoon de waanzin van de hele situatie ingezien.
Stel je het paradoxale van deze situatie eens voor: op een mooie dag heb je besloten om, zoals gewoonlijk, naar je appelboom te lopen en een appel te plukken. Je hebt een stap gezet van de veranda van je huis in de richting van de appelboom en ziet daar een rij mensen staan.
'Wie ben je?', vraag je aan de persoon die het dichtst bij je staat.
'Ik ben appelverkoper,' antwoordt de man.
'En wie staan daar achter je?, ga je vol verbazing verder, en je hoort als antwoord:
'Achter me staat degene die de appels naar mijn winkel brengt, daarachter staat degene die ze plukt, en om ieder van ons heen zie je mensen in nette pakken staan - dat zijn degenen die opschrijven hoeveel appels er door onze handen gaan.'
'Zijn jullie helemaal gek geworden, mannen?', reageer je verontwaardigd. 'Wat is dit voor nonsens waar jullie mee bezig zijn? Wie gaat jullie voor deze onzin bedanken?'
En je krijgt als antwoord.
'Jij zult ons bedanken, en je zult ons allemaal geld betalen, en met dat geld kunnen wij zelf ook appels kopen.'
'En hoe kom ik aan al dat geld om jullie te betalen?'
'Je kunt naar de buurman gaan - bij de perenboom, daar is de functie van teller vrij. Jij gaat de telling bijhouden, je verdient geld, je betaalt ons en je eet appels wanneer je maar wilt.'
Totaal absurd, zult u zeggen, gestoord. Het is zeker absurd, zeker gestoord. Maar precies hetzelfde gebeurt tegenwoordig met ons. De volstrekt voor de hand liggende voorwaarden voor een gezond leven moeten blijkbaar in de vorm van een traktaat worden uiteengezet. Nou, hier is het dan, dat kleine traktaat.



Ten eerste.
Elke mens die op Aarde leeft, moet zijn eigen familiedomein, zijn eigen ruimte hebben, om zich te verzekeren van kwalitatief goede voeding voor zijn organisme.


Ten tweede.
In zijn eigen domein moet de mens, bij voorkeur eigenhandig, planten in de grond zetten die vrucht zullen dragen. Het gaat dan om planten die hijzelf lekker en nuttig vindt. Als degene, bijvoorbeeld, van te voren al weet dat hij rode aalbessen niet lekker vindt, dan moet hij die niet in grote hoeveelheden planten. In totaal moeten er in het domein niet minder dan 300 soorten overblijvende gewassen worden geplant. Ik zal niet in herhaling treden over de bijzondere manier van zaaien en contact met de gewassen, want dat staat allemaal al beschreven in het eerste boek, waarin Anastasia over de datsjabewoners vertelt. Natuurlijk kan zoiets niet in 1 jaar worden volbracht, of zeg maar 2 of 3. Maar het is heel goed mogelijk dat de volgende generatie in feite een ideale bron van voedselvoorziening tot haar beschikking zal hebben.

Ten derde.
Elke morgen moet de mens, zodra hij wakker is, een wandeling maken door zijn familiedomein, en als het verlangen daartoe in hem opkomt een vrucht, een kruid of een bes eten die op dat moment tot rijping is gekomen. Dat moet hij volledig op grond van zijn eigen verlangen doen, en niet op basis van wat een diëtist heeft aangeraden, zelfs al zou die een academische titel hebben. Als je lichaam eenmaal vertrouwd is geraakt met alle smaakkwaliteiten van wat er groeit op je domein, zal het zelf het ideale dieet voor je samenstellen wat kwaliteit, hoeveelheid en tijdstip van eten betreft. Je hoeft je ommetje door het territorium van je familiedomein niet te beperken tot alleen 's ochtends vroeg, of tot strikt vastgestelde etenstijden die door anderen zijn bepaald: je kunt het doen wanneer ook maar het verlangen om te eten in je opkomt.
In de moderne levensomstandigheden kunnen de meeste mensen niet permanent op hun domein leven, zelfs al hebben ze er een. Maar het is wenselijk om er toch minstens een keer in de week naartoe te gaan. 


In geval van ziekte kun je, voordat je medicijnen inneemt, het beste gewoon naar je familiedomein gaan en daar een paar dagen vertoeven.
Als je al een eigen ruimte hebt gecreëerd, en je lichaam informatie heeft over de planten die in die ruimte groeien, dan zal je lichaam met absolute nauwkeurigheid in staat zijn om zelf te kiezen wat het nodig heeft om te genezen. 
Volgens Anastasia bestaan er geen ziekten van het menselijk lichaam die door de ruimte van Liefde die je zelf hebt geschapen niet genezen kunnen worden.
Hier wordt natuurlijk niet de ruimte van een appartement in de stad bedoeld, maar een familiedomein dat is ingericht volgens de principes die zij heeft uiteengezet.


Ten vierde.
Je familiedomein moet in een ecologisch zuivere zone liggen. Het moet omringd zijn door domeinen van mensen die het idee van het creëren van paradijselijke familieoases met je delen. De wind zal verlevendigend stuifmeel van jouw domein naar dat van je buren voeren, terwijl een andere bries verlevendigende lucht van hen naar jou zal brengen.


Tot zover Anastasia in boek 7...(De Anastasia boekenreeks veranderde mijn leven en doet dit nog steeds. Laat je raken door haar straal en herinner je Zelf.)

If you live from the Heart, you stop harming.  (Keisha Crowther)

Volgens bepaalde bronnen (waaronder ook Anastasia) heeft de cabal al lang verloren. De elite zit nog steeds vast in hun oude en dode gedachtepatronen, in een fysiek 3D universum, in de oude matrix van angst en schaarste, terwijl planeet en mensheid steeds sneller en massaler ontwaken voor het Aquarius tijdperk en steeds duidelijker kiezen om levende liefdesgedachten in hun geestelijke tuin te laten groeien. Dit is duidelijk te merken aan het voortdurend mislukken van hun snode plannen omdat er niet langer een voedingsbodem voor is. Eén van de hoofddoelen der elite is bvb. massale depopulatie door middel van oorlog, epidemieën en een economische crash. Maar het oorlogje stoken in Oekraïne, Irak, Iran, Syrië,... en de vele revoluties, rebellen en terreurgroepen (Al Qaida, ISIS,..) die ze opstarten en steunen, slagen er niet in om WO 3 te laten beginnen. Ook de virussen die ze ontwikkelen en verspreiden, zoals Ebola, ontketenen geen wereldwijde genocide. En ook de grote monetaire en economische crash blijft uit. De Aarde transcendeert naar een hogere trilling terwijl de plannetjes van de cabal vastlopen in de 3D matrix.

Er zijn enkele redenen waarom de cabal verloren heeft.

1. Hun plannen en methoden zijn gebaseerd op een tijdperk en een tijdlijn die eindigde op 21/12/2012. Sindsdien zit de wereld op een nieuwe, positieve tijdlijn gevoed door kosmische energieën vanuit het Universum (zie ook: Op Aarde komt alles goed!). Enkel de mensen die hun hart openstellen en liefde kiezen, kunnen intunen op deze frequenties. Iets wat volstrekt onmogelijk is voor de elite, waardoor zij uit de boot vallen en gedoemd zijn achter te blijven in hun zelf gecreëerde hel. Meer info hier: Positive Future

2. Door de internet revolutie heeft de elite hun controle verloren over de verhalen, denkbeelden en leugens die ze eeuwenlang onder de mensheid verspreidden o.m. via religies, onderwijs, boeken, koningen en dictators. Internet betekent de bevrijding der mensheid, alles komt aan het licht, occulte kennis is nu voor iedereen beschikbaar, klokkenluiders ontrafelen de verborgen agenda's, en de elite, haar agenda en haar technieken en leugens zijn nu door iedereen gekend (althans voor wie de moeite neemt om op onderzoek te gaan), enz. 

3. De hoofdreden echter waarom de elite verliest, is het feit dat hun hartchakra gesloten is en ook blijft. De strijd die zich momenteel afspeelt op Aarde en in het universum is een frequentie-oorlog, het is een energetische strijd om onze ziel en gedachten te manipuleren en op te eisen. Maar zonder open hartchacra is het onmogelijk om de kosmische energieën die ons nu steeds meer overspoelen (en transformeren) rechtstreeks als voedselbron te gebruiken. Zonder open hart kun je de opbouwende gedachten in het Akashaveld niet eens opvangen en begrijpen. De elite is dus aangewezen op ander energetisch voedsel, zoals onze angst, verdriet, woede en haat. Met andere woorden: ze sturen constant aan op destructie en ellende in de wereld omdat dit hun (energetische) voedselbron is, namelijk de negatieve emoties der mensheid. Iedereen wil vrede, geluk en voorspoed, iedereen wil het beste voor een ander. En als de overgrote meerderheid dat wenst, waarom gebeurt het dan niet? We hebben gewoon maar te kiezen en de elite buiten te gooien. Ontwaken is beseffen hoe je gemanipuleerd wordt en de matrix der elite te verlaten.
Een gesloten hartchacra betekent ook dat deze psychopaten geen greintje gevoel hebben. En zonder gevoel is er ook geen intuïtie. Zij leven constant in een veld van angst en controle. En hun gebrek aan gevoel en intuïtie maakt dat ze bezeten zijn van spionage en het verzamelen van data over alles en iedereen (bvb. via Facebook, Skype, Google,...).

Er blijft slechts 1 conclusie over. De cabal heeft verloren en ze weten het. Ze roeren zich als een duivel in een wijwatervat en halen alles uit de kast om de status quo en om hun dictatuur te bestendigen. Het zal niet lukken. Hun tijdperk is voorbij. De kosmische en transformerende energieën zijn niet te stoppen, de ontwaking is niet te stuiten, de ondergang van hun op angst en hebzucht gebaseerd systeem is volop bezig. Wat kun jij doen? Ten eerste: weiger alle angstpropaganda toe te laten en verlaat de controlematrix. Ten tweede: open je hart, kies liefde, samenwerking, vreugde en Ubuntu. Ten derde: herinner je kracht en jouw specifieke taak en droom waarvoor je naar de Aarde kwam en manifesteer dat. Geef je kracht en macht niet weg aan machtsbeluste regeringen, corrupte politici, beperkende reglementen en onrechtvaardig gezag. Ten vierde: wordt vrij en soeverein en volg je eigen unieke pad terwijl je respect toont voor het unieke pad van elke medemens. Niemand kan meester zijn over iemand anders. Ook de 0,1 % niet.

Alle gedachten, ideeën en denkbeelden, zowel uit verleden, heden als toekomst, zijn opgeslagen in de Akasha database, klaar voor gebruik en inspiratie. De elite gebruikt de gedachten die we dagelijks denken om hun slavenplaneet te vestigen. Via media en vele andere methoden sturen ze ons in een bepaalde richting, zodat we welbepaalde gedachten kiezen (namelijk de denkbeelden die zij wensen), waarna die onherroepelijk realiteit worden. Met onze onbewuste toestemming. Niettegenstaande we allemaal een betere wereld wensen, cultiveren de meeste mensen nooit het gedachtegoed wat bij die mooie wereld hoort. Vele alternatieve ideeën en oplossingen, occulte geheimen en bevrijdende technologie, worden geweerd uit de main stream media omdat dit de plannen der elite om een Nieuwe Wereld Orde te vestigen, zou dwarsbomen. Het zou de mensen op andere ideeën en een verruimd bewustzijn kunnen brengen.
Hoewel de fysieke realiteit een illusie is, een holografische projectie, toch is deze illusie ook levensecht. En er zijn, binnen deze illusie, verschillende eindscenario's mogelijk zoals een natuurramp, een wereldoorlog, een economische crash of een buitenaardse invasie.
De keuze betreffende welk einde deze era gaat krijgen en welk nieuw begin we samen zullen manifesteren, is uitsluitend afhankelijk van de gedachten der massa. En die massa wordt van minuut tot minuut gecontroleerd en gestuurd door de media, een gemanipuleerde media die in handen is van de cabal. Op die manier hebben ze de mensen tot kuddevee gereduceerd die enkel denken wat van hen verwacht wordt en veel te bang zijn om buiten de lijntjes te kleuren.


Vechten tegen de elite is dan ook niet nodig (en is trouwens een verloren strijd). Alles wat we hoeven te doen, is onze eigen toekomst visualiseren, levende en positieve gedachten kiezen uit het veld en een nieuwe wereld tot aanschijn dromen...een wereld waar zij geen deel van uitmaken. De grootste angst van de elite is dat mensen soeverein worden en zelf gaan nadenken en zo de spelletjes gaan doorzien. Wat trouwens nu overal aan de gang is, het grote ontwaken breidt zich razendsnel en exponentieel uit.
Waar wacht jij nog op om het circus te verlaten en het theater van de waanzin de rug toe te keren zodat je jouw droom tot leven kan wekken en de 3 v's kan omarmen: vrijheid, vreugde en verbinding. Kies levende gedachten. Haal de mooiste visoenen uit het Akasha veld. En vergeet angst, want vanaf nu...alleen maar liefde.


Voor wie zich afvraagt waar het bovenstaande allemaal op slaat, er zijn enkele inleidende video's die meer verklaren, zoals Thrive - Zeitgeist - What the bleep do we know? - What in the world are they spraying? - Spirit Science - The Unified Field - The Natural Law - Trouble in Paradise - en nog veel meer...

Volgende keer: wandelen op de Canigou.