Welkom dierbare lezers,

het bijhouden van een weblog (naast
de Rivendell website) heeft een drievoudige bedoeling.

  • Verslag uitbrengen van ervaringen en avonturen tijdens mijn reizen.
  • De praktische, theoretische en concrete stappen en plannen beschrijven die de creatie van mijn familiedomein en de realisatie van het ecodorp helpen verwezenlijken.
  • Bijhouden en delen wat boeiend, inspirerend, motiverend, helend en bevrijdend werkt.
Enjoy and be happy !

zondag 18 oktober 2009

Yurt


Dag 89 tot 100 - 5 tot 16 oktober - Yurt

Don’t cry because it’s over.
Smile because it happened.

Na 2 maanden in de rustige en inspirerende omgeving van St Benoit voelt de tijd juist om de terugreis naar Vlaanderen aan te vatten. Maar eerst wil ik nog twee Rivendell vrienden bezoeken die momenteel in Vezor zitten, een klein gehuchtje op het Massif du Vercors, een plateau gebergte dicht bij Grenoble aan de voet van de Alpen.
Afscheid nemen valt altijd een beetje moeilijk, vooral als de zielebanden sterk zijn en de vriendschap diep, maar die bittere pil wordt verzacht door het vooruitzicht op een terugkeer naar de Aude (wellicht volgend jaar) om de ecodorp droom verder concreet vorm te geven.

Forget not that the earth delights to feel your bare feet
and the winds long to play with your hair.

Donderdag 8 oktober is opnieuw een schitterende dag met volop zon en een lekkere 25 graden, dus gezwind de camper in, raampje open, muziekje op en rustig tuffen richting Middellandse zee. Na alle stilte, groen en ruimte van de Aude is het toch even wennen aan de drukte op de wegen, vooral omdat de route langs enkele megagrote steden loopt. Van op de autoweg lijken het wel betonnen gevangenissen omringd door grote blokken dozen waarin mensen opgesloten zitten en tv kijken (appartementen dus) en daar rond een gordel van schreeuwerige winkelcentra en stalen industrieterreinen.
“Het zien van uw steden doet pijn aan de ogen”, zei Indianen opperhoofd Seattle ooit, en ja hoor, dat klopt volkomen, en dat kun je heel goed merken als je uit de ongerepte natuur komt. Zo rij ik dus voorbij Narbonne, Montpellier, Nîmes, Avignon, Orange, Montélimar en Valence, allemaal plaatsen die ongeveer 60 km van elkaar liggen en waar 50.000 of meer mensen wonen. De eerste dag raak ik tot vlak voor Avignon, maar de nacht valt snel en de meeste campings zijn dicht. Dit wordt ergens op een openbare plek slapen. Ik stop op een parking aan de rand van een klein dorp, maar er is veel doorgaand verkeer en het voelt niet zo goed om hier te overnachten. Ik besluit alvast eerst wat te eten. Plots stuift er met gierende banden een opgezette sportwagen de parking op. Terwijl er keiharde muziek uit de luidsprekers knalt, staan de jonge knapen rustig een joint te paffen en luid te lachen. Goed, dit is er teveel aan, ik vertrek opnieuw, hoewel het al 21 uur is. Rijden tijdens de donkere avond en nacht heeft voor- en nadelen. Er is weinig verkeer, dus het schiet goed op, maar de Franse provinciale wegen zijn niet verlicht (en soms erg bochtig), dus uitkijken is aangewezen. Rond 23 uur stop ik op een rustig pleintje op een boogscheut van de weg. De voorbijkomende auto's zijn wel te horen en de slaap is kort en oppervlakkig.

Langs een slingerend en rustig baantje verlaat ik de volgende dag de hoofdweg richting Alpen. De omgeving wordt mooier en groener. Tom en Nele, waar ik op bezoek ga, wonen momenteel in de Gorges de la Bourne, een prachtige en erg vruchtbare vallei, die rond om rond omgeven wordt door hoge bergwanden. Een omgeving die zich leent voor vele bergactiviteiten, zoals speleologie in de diepe en mooie grotten, alpinisme op de steile bergwanden en parapente door van de berg af te springen met parachute. Een nadeel is dat de omringende hoge bergen een ietwat ingesloten gevoel geven en het aantal uren zon beperkt is, vooral op de noordflank.

Tom en Nele hebben pas een grote yurt gekocht (7 wanden) die ze de komende dagen willen opzetten. Voor mij een uitgelezen kans om mee te helpen en om praktijk ervaring op te doen. Een yurt is één van de mogelijkheden om een eigen (en goedkope) woonst op je familiedomein te hebben, hetzij als tijdelijk onderkomen tot een definitief huis gebouwd kan worden, hetzij als voorkeur woning. Een rond huis geniet in ieder geval ook mijn voorkeur, zoals bvb. een zelfgebouwd lemen huis, maar de eerste jaren op het ecodorp zie ik mezelf ook wel in een yurt wonen. Ondertussen is er dan tijd om de voedseltuin te beginnen, het lemen huis te ontwerpen en de bouw rustig voor te bereiden.
Nele vertrekt woensdag voor een maand op kruidenstage en de weersvoorspellingen zijn gunstig, dus kiezen we dinsdag om de yurt op te zetten. Er werd al een vlak stuk uit de helling gegraven en een houten vloer gelegd de voorbije weken, maar er is eerst nog wat naaiwerk om de wollen isolatielaag in te pakken in een katoenen beschermhoes.

Ja, een yurt is toch wel even wat complexer dan een tent. Er komt heel wat bij kijken, vooral om hem winterklaar en waterdicht te krijgen. Tom en Nele kochten een tweedehands yurt die vroeger werd gebruikt om opleidingen tot clini-clown in te geven. Diameter is 8 meter en er zijn 7 wanden wat een totale binnen oppervlakte geeft van (ongeveer) 60 m2. Dit is iets groter dan de meest courante en verkochte yurtmodellen (in Europa) en dus ook wat moeilijker te transporteren en op te zetten. Zelf twijfel ik nog welke grootte ik voor mijn yurt zal kiezen. Thuis toch even de voor- en nadelen tegen elkaar afwegen van de verschillende modellen.





We beginnen zodra de zon opkomt met alles naar de plaats te brengen waar de yurt komt. Eerst komt de deur rechtop te staan, waarna de zeven, als een harmonica uitrekbare zijwanden in een cirkel worden opgezet en aan elkaar vastgebonden. De volgende stap is wat lastig, namelijk het oprichten van de koepel. Bij een zeven muur yurt steunt de koepel op vier palen die we eerst vastbinden aan de koepel. Daarna wordt het hele gevaarte rechtgezet. Tussen de koepel en de wanden komen nu de 100 draagstokken die het dak zullen ondersteunen. Niettegenstaande de stokken vastgebonden zijn aan de wanden, schuiven ze makkelijk uit de koepelgaten en kletteren op de vloer. Vooral als we de 7 wanden aanspannen met een touw, verschuift alles en valt de helft van de stokken op de grond. Blijkbaar is dit normaal (volgens handleidingen op internet) en komt alles steviger te zitten eenmaal het isolerende vilt en de waterdichte boven- en zijbedekking toegevoegd en aangespannen worden. Er wordt diep nagedacht en opties worden overwogen om de constructie van het geraamte te verstevigen.

Dans alsof er niemand naar je kijkt.
Zing alsof niemand je kan horen.
Heb lief alsof je nooit gewond bent geweest.
Leef alsof de hemel op Aarde is.

Maar verschillende omstandigheden nopen mij om de volgende dag de terugkeer naar Vlaanderen verder te zetten. Na mijn vertrek wordt de yurt verder opgezet en ondertussen heb ik nieuws ontvangen dat hij er volledig staat. Tom en Nele hebben alvast een warm en gezellig nestje om de komende winter door te komen. Bedankt voor de warme ontvangst en de mooie zieleverbinding, lieve vrienden.

Langs de Franse provinciale wegen rijd ik in 16 uur non-stop tot in Brugge. De vruchtbare Katharenreis van exact 100 dagen en 5684 km komt zo tot een einde. En wat dadelijk opvalt bij aankomst in Vlaanderen na 3 maanden stilte, groen en natuur zijn drie dingen. De Vlaamse lucht is giftig en ruikt wat zuur en zwaar, ik krijg dadelijk keelpijn en mis al volop de rijke zuurstof uit de bossen. Er is geen stilte, overal lawaai, zelfs midden in de nacht hoor ik in de verte een waterpomp op een bouwwerf constant werken. En de lelijkheid van beton, staal, asfalt, pylonen, wegen, verkavelingen,…vormt een hemelsbreed verschil met de schoonheid en puurheid der natuur en bergen. Deze dingen wennen wel na enkele dagen (alhoewel !) en de herinnering aan de groene Aude verdwijnt langzaam, maar het verlangen naar een leven in eenvoud en harmonie op een groene ruimte van liefde blijft onblusbaar branden in mijn hart.

Er volgt binnenkort nog een uitgebreide evaluatie van deze reis op de nieuwspagina van de website. En deze reisblog wordt verder gezet met sporadische berichtjes, telkens als zich belangrijke avonturen of ontwikkelingen voordoen. En natuurlijk zeker wanneer een nieuwe reis ondernomen wordt ergens volgend jaar.
Bedankt, lieve lezers, voor het lezen van de blog, hopelijk hebben jullie evenveel genoten van de belevenissen als ikzelf :-)
En we eindigen de reis zoals we begonnen, met een fragmentje uit The Sound Of Music. Enjoy and Be Really Happy !


video


“Ik had niet gedacht dat het zo zou eindigen”, zei Pepijn.

“Eindigen?”, vroeg Gandalf. “Nee, de reis eindigt niet hier. De dood is slechts een ander pad. Eén dat we allen moeten nemen. Het grijze regengordijn van deze wereld trekt zich terug. En alles verandert in zilverglans. En dan zie je het”.
“Wat, Gandalf, wat zie je dan?”
“Witte kusten….en nog verder. Een ver groen land onder een snelle zonsopkomst”.
“Dat klinkt niet zo verkeerd”.
“Nee, dat is het ook niet”.

zondag 4 oktober 2009

Maya


Dag 81 tot 88 - 27 september tot 4 oktober - Maya

Niets werkelijks kan bedreigd worden.
Niets onwerkelijks bestaat.

Ik weet (zoals iedereen diep vanbinnen) dat ik leven, liefde, vrijheid, vreugde, schoonheid,
oneindig bewustzijn en scheppingskracht ben.
Het is wat ik BEN, het is onvernietigbaar.
Ik weet dat het Licht zal zegevieren en dat het duistere een noodzakelijke en onvermijdelijke rol speelt in ons evolutieproces.
Ik weet dat zich een Wijs Scheppingsplan ontvouwt, dat God ons nodig heeft om het plan uit te voeren
en dat er een ongelofelijk happy end in het verschiet ligt.
Ik weet dat we in een droomwereld leven, een illusiebestaan, een projectie van onze Geest.
Het is niet echt, het is een spel. Het is godin Maya die ons verleidt.
Ik weet dat ik kan kiezen hoe ik reageer op situaties: met angst, onvrede en weerstand of met liefde, stilte en aanvaarding.
Ik weet dat er mij niets kan gebeuren, want de dood is slechts een thuiskomen,
en vele wezens omhullen mij met hun warmte en koestering.

Ik weet dat we allemaal één zijn, wel verschillend maar toch verbonden, en allemaal dezelfde menselijke vermogens delen.
Ik weet dat het leven een machtig geschenk is waar je ten volle mag van genieten zonder schuld en complexen.
Ik weet dat ik vrij ben en enkel en alleen mijn hart moet volgen en enkel verantwoording aan mezelf dien af te leggen.
Ik weet dat als ik mijn hart volg en mijn dromen nastreef,
het hele Universum en alle Engelen mij aanmoedigen en steunen en in bewondering buigen.
Ik weet dat God mijn Vader is, dat Hij liefde is en dat ik voor altijd in Zijn hart woon
en dat ik mag spelen, creëren en doen wat ik maar wil (zonder iets of iemand te schaden).

Het gebied waar dit weten leeft, kan iedereen tijdens een meditatie opzoeken in zichzelf
en kan dienen als een baken van vertrouwen, zekerheid en kracht in deze woelige tijden.

Niettegenstaande de vaccinatie angst stevig rond gezaaid wordt via internet (mijn mailbox slaat tegenwoordig tilt van de waarschuwingen), heb ik steeds meer de neiging het Licht en de Liefde te zien die steeds sterker worden en ontdek ik de onverwoestbare kracht die we Leven noemen. De duistere machten moeten echt wel buitengewoon onwetend zijn om te veronderstellen dat hun genocide plan zal slagen. Ik bedoel, wie zich nu nog gif laat inspuiten, na al die informatie op het net en de dodelijke slachtoffers die er ondertussen zijn, die slaapwandelt door het leven en wil gewoon niet ontwaken. Jammer misschien dat deze mensen als een volgzaam schaap een spuit zullen nemen en deze dimensie verlaten, maar dat is hun eigen zielekeuze. Tenminste, als het klopt dat het vaccin bedoeld is om ons uit te roeien, wat volgens mij trouwens nooit zal werken. Denk aan de vorige pogingen om een pandemie op Aarde uit te lokken zoals aids, ebolavirus, vogelgriep, varkensgriep, Mexicaanse griep. Of de middelen om ons bewustzijn te beïnvloeden en laag te houden zoals chemtrails, media en Haarp. Het lukt hen gewoon niet, omdat het Licht in ons sterker wordt en we vanuit onze liefdeskracht weigeren mee te spelen. Omdat we wakker worden uit de illusiematrix van Maya door de frequentieverhoging van het hele planetaire stelsel.
Het gaat om een spirituele strijd die beslecht wordt in onze eigen zielen. We ontwaken tot de grootse wezens die we zijn en transformeren misbruikte macht tot ware kracht. We verlaten de patriarchale piramidesystemen die oorlog, vernietiging en afscheiding brengen en verwelkomen het veel te lang onderdrukte vrouwelijke aspect: de zachtheid, koestering, creativiteit en heling; het voedende, verzorgende, omhelzende en rechtvaardige.
In feite bezitten de 'Illuminati' geen werkelijke macht, alleen zwarte magie en technologie die zich uiteindelijk tegen hen zal keren. Hun enige en krachtigste wapen is de angst. Als je dit weet dan laat je nooit meer de angst in jezelf toenemen, want dan bevestig je hun oneigenlijke macht.
Bestrijd ze met liefde en correcte informatie. Ze zijn volstrekt eenzaam en radeloos bang. Zo bang dat ze iedereen uit de weg willen ruimen. Ze zijn ten einde raad en snappen dat hun rijk ten einde is. De mensheid wordt wakker en zal hen volledig ontmaskeren. Dit is hun laatste poging om hun positie te handhaven. Maar zoals Anastasia schrijft. Ze hebben verloren en ze beseffen het. Alleen ervaren we nog de naweeën van hun spelletjes.
Het Licht heeft gewonnen,... zoals altijd.

De enige echte gevangenis is angst.
De enige echte vrijheid is vrij zijn van angst.

Maar goed, onze angsten steken dus de kop op (bij iedereen in andere vermommingen), zoveel is zeker en ook mooi, want deze kans kunnen we grijpen om onszelf te helen en daarmee ook Aarde en mensheid te verlossen. Het is goed om de angst van het ego te zien en te herkennen en daarna te transformeren naar inzicht en liefde. En ook mijn reis brengt ondertussen allerlei belevenissen, gaande van angst naar de ervaring van Leven. Lees maar.

People travel to wonder at the height of the mountains, at the huge waves of the seas, at the long course of the rivers,
at the vast compass of the ocean, at the circular motion of the stars, and yet they pass by themselves without wondering.

De hierna volgende beschrijving van een mystieke ervaring die R.M.Bucke ooit had, toont een glimp van een ander waarnemingsniveau die in ieders bewustzijnsveld aanwezig is. Als de sluiers van begoocheling wegvallen en godin Maya samen met haar illusiematrix verdwijnt, dan ervaren we diepere waarheden en echte realiteiten. We zijn een expressie van Leven die Maya gebruikt om ontelbare vormen en ervaringen te creëren, waardoor we op onze beurt Licht en Liefde nog meer kunnen laten stralen. De kunst is Maya te zien voor wat ze is, tijdelijke scheppingen in een droom die we projecteren op het scherm van ons bewustzijn en voor werkelijkheid houden. Het gevaar is erg reëel dat we verdwalen in de droom, ons verliezen in de begoocheling en vergeten wat we zijn (Leven/Liefde). Het mentaal/emotionele Mayaveld is erg krachtig en belet ons in het hart te komen. Door de misleiding der vormwereld denken we dat we afgescheiden zijn van elkaar, maar in wezen is er slechts één Leven, één Bewustzijn dat zich uitdrukt in ontelbare tijdelijke vormen. Er bestaat geen ik en jij, alleen het Mayaspel van kosmische krachten die Leven tot uitdrukking brengen. En ik ben gewoon een andere jij.

"Opeens bemerkte ik dat ik gehuld was in een wolk van vlammende kleuren. Een ogenblik dacht ik aan vuur, een enorme uitslaande brand, niet ver van me vandaan in deze grote stad; het volgende moment wist ik dat het vuur in mijzelf was. Meteen daarna overviel me een gevoel van verrukking, een immense vreugde, die gepaard ging met, of onmiddellijk werd gevolgd door een niet te beschrijven helder inzicht.
Ik geloofde niet alleen, maar wist zeker, dat het Universum niet is samengesteld uit dode materie, maar integendeel een levende Aanwezigheid is; ik werd mijzelf bewust van eeuwig leven. Het was niet de overtuiging dat ik het eeuwige leven zou hebben, maar het bewustzijn dat ik op dat moment eeuwig leven bezat. Ik wist dat alle mensen onsterfelijk waren; dat de kosmische orde zodanig was, dat alle dingen zonder enig toeval samenwerken voor het welzijn van allen en iedereen; dat het fundamentele principe van de wereld, van alle werelden, dat is wat we liefde noemen, en dat het geluk van alles en iedereen op de lange duur absoluut zeker is."

Het Leven en dit Leven steeds meer (leren) voelen, ervaren en begrijpen, is wat ons voortstuwt en ons uiteindelijk hier heeft gebracht op dit moment en in deze tijd. Steeds meer merk ik dat deze reis naar Zuid Frankrijk niet zozeer een zoektocht naar mensen, terreinen en geld is om het ecodorp op te starten, maar eerder een innerlijke tocht om alle belemmeringen en ballast in het emotioneel/mentale gebied in mezelf op te ruimen. Alleen een helder, gezuiverd en gelouterd (wat een mooi woord) kanaal kan de scheppingskracht ten volle en met succes benutten. Noch mentale concepten, noch boekenwijsheid, maar enkel en alleen een hartverbinding tussen de bewoners kan het ecodorp tot harmonie en succes brengen. En regelmatig duiken kleine 'vision quests' op, reisjes naar de innerlijke gebieden, die het onderbewuste danig omwoelen en uitzuiveren. Zoals bvb. een nieuwe poging om de Bucharach berg te bedwingen, ditmaal via de makkelijke kant. Ik deel hier slechts een stukje van het (intense) gebeuren.

Op een zonnige dag, met picknick en water in de rugzak, beginnen Ingrid en ik kort voor de middag aan de beklimming. Een rustig tempo met veel rustpauzes, ook en vooral om regelmatig te kunnen genieten van de verbluffende panorama's over de vallei. Het eerste deel is licht stijgend, doorheen dichtbegroeide bossen vol beuken en palm, later wordt de begroeiing schaarser en loopt het steile pad over grillige rotsen. Echt moeilijk is het nooit, toch niet in vergelijking met mijn vorige klimtocht, het pad op de andere bergflank, waar sommige stukken loodrecht omhoog gaan. Vlak voor de laatste 200 meter naar de top is er een zachte en glooiende heuvelrug met schitterend uitzicht, waar we straks zullen uitrusten en picknicken. Maar eerst willen we naar de top. Het pad is hooguit een halve meter breed, bezaaid met losse stenen en loopt rakelings langs de bergwand. De diepte is duizelingwekkend en wegschuiven gegarandeerd dodelijk. De top van de Bucharach is een bult van hooguit 30 meter doorsnede waarrond een pad naar boven slingert.
En dan slaat de angst opnieuw toe. Door de hoogte en het ontbreken van houvast, komt plots een hevige doodsangst opsteken. Maar nu opgeven, zo dicht bij het doel, zou toch jammer zijn. Het is gek hoe goed je soms de angst kunt voelen in het emotionele lichaam, sterke golven trekken van keel tot onderbuik, versnellen de adem en laten zweet uitbreken terwijl de benen trillen. Je valt terug op overlevingsinstinct en komt direct in het hier en nu. Op handen en voeten, langzaam en voorzichtig, terwijl we zo dicht mogelijk bij de grond blijven, klauteren we de laatste meters naar boven. Het is erg spannend om oog in oog met je angst te staan en een overwinning te behalen. Oef, gelukt, we zitten op de top van de Bucharach, meer dan 1700 meter hoog. Het uitzicht is schitterend. Beneden liggen golvende en groene valleien omringd door bossen en wouden, die reeds verkleuren naar geel, bruin, rood, goud en alle mogelijke herfsttinten. Daarboven steken bergen uit die verdwijnen in nevel en wolken. Op één van de heuvels in de verte is zelfs Rennes-le-Château te zien. De stilte hierboven is zalig rustgevend en wordt enkel verstoord door een zacht briesje en het sporadische geschreeuw van spelende zwarte kraaien. Eerder op de tocht zweefden boven onze hoofden ook al majestueuze arenden in de blauwe hemel, werkelijk prachtige vogels en terecht de koningen van het luchtruim.
De afdaling van de bult eist opnieuw het overwinnen van angst, waarbij de truc is om niet naar beneden te kijken en je zwaartepunt te verlagen door dicht bij de bergwand te blijven. Even later zien we andere mensen de bult oplopen alsof ze aan het kuieren zijn in één of andere winkelstraat, rustig genietend en zonder een spoortje angst. Het is een grappig contrast, onze eigen angsten en de angstloosheid der anderen. Zo zie je maar, iedereen is anders en de vandaag opgekomen angst is eerder een persoonlijke en individuele psycho-mentale barrière die, getriggerd door de Bucharach, opduikt uit het onderbewuste. Maar dat is goed, want zo kan die angst gezien, getransformeerd en losgelaten worden.
De sterke energieën van de berg doen opnieuw hun transformerende werk, want later, tijdens gesprekken en meditaties, onderken ik mijn angst en herken ik de blokkades die mij belemmeren de hogere gebieden van mijn wezen te verkennen. De angst die mij probeerde van de bergtop weg te houden, is dezelfde angst die de deur in mezelf naar onvoorwaardelijke liefde gesloten houd. Liefde met voorwaarden en afspraken, met eisen en verlangens is makkelijk en zie je overal. Liefde zonder aandacht voor vorm, tijd en materie, zonder voorwaarden en het spelletje van geven/nemen, vraagt een stevige innerlijke transformatie. Het is opvallend dat deze berg mij opnieuw een stukje heling brengt, hij/zij is echt mijn vriend geworden sinds ik hier ben.

Je bent wat je zoekt.
Er valt niets te bereiken.

De krachtige energieën die het lichaam doortrekken en erg duidelijk waar te nemen zijn bij hevige angst (of verdriet, woede, vreugde,...) helpen mij herinneren dat ik Leven ben. Ik ben niet mijn lichaam of verstand. Zelfs niet mijn ziel of bewustzijn. Ik ben een mysterie dat veel groter en ruimer en omvattender is dan al die wezensdelen. Ik ben een kracht die het lichaam mogelijk maakt te leven, en die de geest mogelijk maakt dit hele Universum te dromen. Die kracht is eenvoudig gezegd: Leven, ongeboren en onvernietigbaar. Dat is wat Ik Ben. Toen ik na de klim op de weide lag uit te rusten en na ongeveer een halfuur de ogen opende en pal in de hemelblauwe lucht keek, zag ik miljoenen minuscule lichtflitsjes, als vuurvliegjes die razendsnel heen en weer wervelden. Dansende energie, vaak chi of prana genoemd. Iedereen heeft dit wel eens gezien. De expressie van Leven via lichtfotonen. En als mens ben ik het medium waardoor Leven dit Universum tot bestaan droomt. Die woorden klinken misschien minder magisch dan de werkelijkheid uiteindelijk is, maar vergis je niet. Ook de kwantum wetenschap bevestigt ondertussen de kracht van onze geest en de illusie der materie (99,99 % leegte en een scheut waarschijnlijkheden die beïnvloed worden door ons bewustzijn). Het blijft allemaal verbijsterend wonderlijk en alchemistisch magisch.
We identificeren ons zo sterk met de droom der materie, de illusie van Maya en met de rollen die we daarin spelen, dat we vergeten hoe wonderlijk en ongelofelijk dit Leven wel niet is. Uiteindelijk zijn we machtige tovenaars, want als we weten en geloven dat de kracht die Leven is, die God is, die Liefde is, ook binnen in ons zit, dan is alles mogelijk. Dan zijn we onze eigen goeroe. Dan kan geen enkele duistere macht ons schaden of manipuleren. Dan is God niet langer buiten ons, afgescheiden en onbereikbaar. Hoe kunnen we trouwens afgescheiden zijn van het Leven, als we het Leven zelf zijn? Schepper en schepping zijn één.
De vele vormen verschijnen en verdwijnen, zo zal het lichaam ooit sterven, het verstand en de persoonlijkheid oplossen, maar het Leven dat Ik Ben kan nooit sterven. Nieuwe manifestaties en ervaringen ontstaan en vergaan, maar waar ik ook naar naartoe ga en welke vorm ik ook aanneem, boom, vlinder of ster, overal zal ik mezelf ontmoeten als Goddelijk Leven.
Volgende parabel vond ik onlangs in een boekje van Don Miguel Ruiz.

Er is een oud verhaal uit India over God, Brahma, die helemaal alleen was. Behalve Brahma bestond er niets anders en Brahma verveelde zich. Brahma besloot een spelletje te gaan doen, maar er was niemand om mee te spelen. Daarom schiep hij een heel mooie godin, Maya, gewoon om plezier mee te hebben. Toen Maya eenmaal bestond en Brahma haar de reden van haar bestaan vertelde, zei ze: “Oké, laten we een prachtig spel spelen, maar dan moet je wel precies doen wat ik zeg.” Brahma ging daarmee akkoord en op Maya's aansporing creëerde hij het hele Universum. Hij schiep leven op Aarde: de dieren, de zeeën en oceanen, de dampkring, alles.
Maya zei: “Wat mooi is die wereld van illusie die je hebt gecreëerd. Nu wil ik dat je een soort dier maakt dat intelligent en bewust genoeg is om je schepping naar waarde te schatten.” Uiteindelijk schiep Brahma de mens, en toen hij dat had gedaan, vroeg hij Maya wanneer het spel nou eens zou beginnen.
“We beginnen nu meteen”, antwoordde ze. Ze nam Brahma en sneed hem in duizenden kleine stukjes. In iedere mens stopte ze een stukje Brahma en zei: ”Nu begint het spel pas echt! Ik zal ervoor zorgen dat je vergeet wie je bent, zodat je wanhopig op zoek gaat om jezelf terug te vinden.”
Maya creëerde de droom, en tot vandaag de dag probeert Brahma zich te herinneren wie hij eigenlijk is. Brahma zit binnenin jezelf en Maya probeert te verhinderen dat je je herinnert.
Als je wakker wordt uit de droom, word je weer Brahma en kun je je goddelijkheid weer opeisen.

Wij Zijn de Kracht van Leven en Liefde.
Daar kan geen enkele duistere macht tegen op.

Het lichaam is een levende tempel waar God woont. En het bewijs dat God in je woont is het feit dat je leeft. Jouw eigen Leven is het bewijs. Natuurlijk, je verstand, je hele systeem zit vol rommel en emotioneel vergif, maar God is er ook. Er is dus wel wat opruimwerk te verrichten. Maar je hoeft niets te doen om tot God, tot verlichting te komen. Niemand kan je tot God brengen. Wie dat beweert te kunnen, liegt, omdat je al bij God bent. Je hoeft alleen nog maar van je leven te genieten, waarachtig te leven en je emotionele lichaam te helen, zodat je openlijk alle liefde die in je is met anderen kan gaan delen.
De hele wereld kan van je houden, maar dat zal je niet gelukkig maken. Wat je gelukkig maakt is de liefde die uit jezelf voortkomt. Jouw liefde voor alles en iedereen is jouw helft. De andere helft kan een boom, een hond of een wolk zijn. De andere helft is dat wat je waarneemt. Je bent als dromer de helft en de droom is de andere helft.
Wanneer je onvoorwaardelijk liefhebt, zullen jij, de mens en jij, de God op één lijn komen met de Levensgeest die door je heen stroomt. Je leven wordt dan de uitdrukking van de schoonheid van de Geest. En dit droombestaan, gevuld met liefde, wordt dan een uniek en schitterend kunstwerk.

We do not see things as they are. We see them as we are.

Net zoals Dorothy in de prachtige klassieker “The Wizard of Oz” in een droomwereld terechtkomt en een zoektocht onderneemt naar Thuis waarbij ze op het einde de grote tovenaar (Maya) ontdekt en de leugen ontmaskert, net zo dienen wij te ontwaken en onze weg uit de illusiematrix te vinden. En wat zich dan voordoet, is het aanbreken van een nieuwe dageraad. En steeds sterker priemen de zonnestralen van deze nieuwe dag hier en nu door de nevelen der begoocheling. Lichtbundels van Liefde laten steeds meer harten opensmelten en veroorzaken barsten in het bastion van ego en afscheiding. Het Universum met alle vormen en ervaringen blijft, maar wij kijken met andere ogen en zien doorheen de sluiers de perfectie van de schepping. Alles wordt herkend als een manifestatie van God, van Leven en de enige taak die dan overblijft is in dienstbaarheid anderen helpen te ontwaken en hen de weg naar vreugde en zaligheid te tonen. Laat deze nieuwe dag voor allen spoedig aanbreken.

Everybody look around, 'cause there's a reason to rejoice you see
Everybody come out, and let's commence to singing joyfully
Everybody look up, and feel the hope that we've been waiting for
Everybody's glad, because our silent fear and dread is gone
Freedom, you see, has got our hearts singing so joyfully
Everybody be glad, because the sun is shining just for us
Everybody wake up, into the morning into happiness
Hello world, it's like a different way of living now
And thank you world, we always knew that we'd be free somehow
In harmony, and show the world that we've got liberty

Can't you feel a brand new day?

video

zondag 27 september 2009

Co-creatie deel 2


Dag 77 tot 80 - 23 tot 26 september - Co-creatie (deel 2)

Thoughts become things ... choose the right ones!

In het reisbericht van 29 juli (Puivert deel 1) wordt het proces van creëren al even aangeraakt. In de komende berichtjes wil ik nog wat dieper ingaan op dit boeiende en belangrijke onderwerp. De volgende 20 tips kunnen al helpen om een bepaalde zienswijze en levensinstelling, een bepaalde trilling en vibratie steeds meer toe te laten. Er zijn vele technieken en boeken die ons voorbereiden en begeleiden in het proces van bewuste creatie. Onderstaande tips zijn samengevat uit een boek van Barbara Borecka: “De Kunst van het Leven.”
We creëren door middel van onze vibratie. Iedereen zendt constant, bewust en onbewust, energiepatronen naar het Universum. Door resonantie worden ze versterkt en keren ze naar je terug. Met andere woorden: wat je vibreert, verschijnt in je leven. Wat je uitzendt via gedachten, gevoelens, overtuigingen, oordelen,...wordt uiteindelijk werkelijkheid in je leven.

It's your mind that creates the world.

  • Hou je uitsluitend bezig met datgene wat je echt wilt en doe dit op een aangename en vreugdevolle manier. Stop met te vechten tegen en energie te schenken aan wat je niet wilt. Ieder thema bestaat eigenlijk uit 2 opponenten: datgene wat je wenst en het gebrek eraan. Als je aandacht besteed aan 'het gebrek eraan', creëer je alleen maar meer gebrek. Vraag jezelf vaak: ben ik nu bezig met dat wat ik wil of focus ik op het gebrek eraan?
  • Ontwaak iedere dag met de intentie dat het een mooie en goede dag wordt. Zoek naar redenen om je de hele dag door goed te voelen en plan voortdurend activiteiten die je heel graag doet en je echt gelukkig maken. Omring jezelf met positieve en goede mensen, dingen, gedachten, boeken, films, activiteiten, enz. Zoek overal en altijd naar positieve aspecten. Zeg: Vandaag zie ik de positieve kanten van alles en iedereen.
  • Stel je voor dat het Universum in wezen volkomen goed en vriendelijk is (en dat is het trouwens ook). Weet dat alles wat hier aanwezig is en alles wat gebeurt, enkel voor jouw welzijn, voor jouw evolutie bedoeld is. Om je krachtiger, wijzer, bewuster, levendiger, vollediger en liefdevoller te maken. Zeg vaak: Alles is goed en dient voor iets goeds. Alles is hier voor mij, alles is mijn creatie en dient om te spelen en te genieten en helpt mij te ontwikkelen op de best mogelijke manier.
  • Je kan je lessen leren op het pad van Vreugde, Harmonie en Licht. Verlaat het pad van moeite, vechten en verdriet. Er is altijd een andere manier: moeitelozer, vlotter, mooier en liefdevoller. Zeg: Ik kies voor het pad van vreugde. Ik laat al het andere simpelweg los.
  • In je diepste wezen – als Zelf, als Essentie, als Geest – ben je goed, waardevol, waardig en perfect, daarom verdien je een goed leven en het allerbeste. Zeg: ik ben goed, waardevol en prachtig. Ik ben het waard om gelukkig te zijn. Ik ervaar iedere dag meer vreugde, geluk en overvloed in mijn leven. Ik laat mijn eigen licht stralen. Ik creëer voor mezelf een geïnspireerd leven dat voldoening en succes op alle vlak brengt. Ik accepteer volledig het grote geschenk van mijn leven op Aarde en in dit lichaam. Ik kies om een goed en mooi leven te hebben.
  • Maak het beste van waar je nu bent. Laat verleden en toekomst los, leef hier en nu. Gebruik in volheid je actuele mogelijkheden. Leef de volle 100 %. Wees zo gelukkig als je kan op ieder moment. Vanuit het goede nu, kan allleen een goede toekomst ontstaan. Zeg: Ik ben op de juiste plaats en tijd. Ik maak iets moois van iedere dag. Mijn toekomst is goed, licht en prachtig. Ik geef mezelf toestemming om te lachen, te genieten, blij en vreugdevol te zijn.
  • Geef je dromen de kans – ze zijn het waard en ze schenken je kracht en energie. En het is fantastisch als ze uitkomen en je werkelijk je droom kan leven. Zeg: Ik leef in een prachtig, overvloedig, onbegrensd Universum waar alle dromen werkelijkheid kunnen worden.
  • Wees goed, liefdevol en begripvol voor jezelf. Zeg: Ik hou van mezelf. Ik steun en troost mezelf altijd. Ik sta volledig achter mezelf.
  • Er is voortdurend enorm veel steun voor je in het Universum. Zeg vaak: Ik open mij voor alle steun, aanmoediging, hogere leiding en inspiratie die er altijd voor mij is in het Universum.
  • Als je niet weet wat je (in een bepaalde situatie) moet doen: niet doen, maar voelen. Maak je geen zorgen, begin niet te piekeren maar ga je goed voelen – zo goed als je kan. Niet doen maar vibreren: positief vibreren. Leer luisteren naar je hart. Het verstand weet erg weinig en wordt bij veel mensen beheerst door het ego. In het hart woont alle wijsheid en ook de kennis over je eigen unieke zielepad.
  • Laat je steeds meer leiden door je Innerlijke Essentie, de Bron van Wijsheid in jezelf die spreekt door je hart via je intuïtie en je enthousiasme. Zelfs als het niet logisch lijkt (voor je verstand). Waar je warm en enthousiast van wordt, zijn de lichtbakens op het pad dat je dient te volgen.
  • Iedere keer als je een doel bereikt, krijg je twee veranderingen. Enerzijds een zichtbare en feitelijke fysieke materialisatie van je wens of verlangen. Anderzijds eerder onzichtbaar, namelijk het ervaren van een ander gevoel, andere gedachten, een andere vibratie. Evenwel, dit onzichtbare aspect kan je nu al direct ervaren door visualisatie, voorstellingsvermogen, opwekken van vreugdegevoel, enz. En aangezien de vibratie voorafgaat aan de materialisatie en het energetische niveau meer impact bezit dan het fysieke, is het dagelijks streven naar het ervaren van het gevoel en de gedachten die samenhangen met de uitgekomen wens de snelste manier om tot materialisatie te komen.
  • Verander je levensinstelling van 'zo veel mogelijk' (teveel) en 'zo weinig mogelijk' (tekort) naar 'wat goed voelt' (harmonie).
  • Als je een bepaalde actie onderneemt, kijk dan goed of de omstandigheden meewerken. Als je op de juiste weg bent, worden je acties ondersteund door het Universum en je krijgt vaak tekens van goedkeuring.
  • Je bent met een unieke levensmissie hier op Aarde gekomen en bezit alle potentieel om die te verwezenlijken op een moeiteloze of een moeilijke weg. Aan jou de keuze.
  • Jouw eerste verantwoordelijkheid is dat jouw leven werkt en dat geluk en vreugde vaste waarden worden in je leven. Daarmee draag je bij aan een goede energie, harmonie en inspiratie hier op Aarde voor anderen en voor de volgende evolutiefases van de Aarde en de mensheid en zelfs de Hogere Regionen van het Universum.
  • Help anderen alleen voor zover je kan, zodat jij in balans kan blijven en je levensmissie en hoge doelen kan verwezenlijken. Mensen creëren vaak (onbewust) moeilijkheden om ervan te leren of om krachtiger te worden door ze te overwinnen. Als jij die voor anderen oplost, moeten zij snel weer andere moeilijkheden creëren om hun lessen te leren (en vaak op het pad van moeite en pijn, als dat het enige pad is wat ze kennen of waar ze in geloven). Oordeel niet wat 'goed' of 'slecht' is voor anderen. Beoordeel niets of niemand (wat trouwens niet kan), want je weet niet waarom mensen hier op Aarde gekomen zijn, wat hun te doen en te leren staat. Hun eigen Geest weet dat wel en leidt en steunt hen op deze tocht. Daarom is niemand in feite zo alleen, machteloos en zwak als het lijkt.
  • Stap over van de positie van machteloos slachtoffer (waar dingen je gebeuren en je leven beheerst wordt door toeval, pech of ongeluk), naar die bewuste creator die je bent, waar je je eigen macht opeist en waar je het centrum bent en de bron van je werkelijkheid. Iedereen creëert een eigen werkelijkheid, een eigen droomwereld. Je kunt een nieuwe werkelijkheid dromen, een nieuw scenario schrijven voor jezelf, met meer ruimte voor vreugde, vrede en overvloed. Zoek technieken om dit te leren en te doen.
  • Je bent niet machteloos en zwak, gestuurd door meedogenloze goden, gemanipuleerd door duistere krachten en gedropt in een wereld vol pijn en ellende. Je bent vanuit je eigen vrije wil, met steun van vele liefdevolle wezens en met enorme mogelijkheden en potentieel in een wereld van schoonheid, overvloed en groei gekomen, op de liefdevolle planeet Aarde die je leven voortdurend onderhoudt. Vanuit het perspectief van de Geest was je enorm verheugd om hier te komen. Om de Aarde en de mensheid te verrijken met jouw unieke licht en je Ziel te verrijken door je ervaringen, groei en uitvindingen in deze Aardse dimensie.
  • Als je alles hebt gedaan wat je kon en je creatie/verlangen nog steeds niet komt, laat het dan helemaal los. Misschien moet er verder aan gewerkt worden in spirituele dimensies en kan dat pas als je het eindelijk los laat. Of misschien zijn de tijd, het draagvlak en de omstandigheden nog niet juist voor een materialisatie ervan. Misschien past deze creatie echt niet in het Hoge Plan voor jou en is iets beters en mooiers al onderweg. Zeg dan: Universum, ik laat het nu volledig los. Ik vertrouw erop dat als deze wens echt iets hoogs, goeds en waardevols voor mij in zich draagt, ik het alsnog krijg aangeboden op de juiste tijd.
Your vision will become clear only when you look into your heart.
Who looks outside, dreams.
Who looks inside, awakens.


Volgende keer onderzoeken we dit droombestaan hier op Aarde en zoeken we manieren om het scenario van ons leven te herschrijven.

Wel, als we dan toch constant (bewust en onbewust) creëren met ons denken, voelen en willen;
waarom dan niet een nieuwe, prachtige en harmonieuze wereld tot aanschijn dromen.

dinsdag 22 september 2009

Partytime


Dag 75 en 76 - 21 en 22 september - Partytime

You can dance anywhere, even if only in your heart.

In de Ariège is er protest tegen de beren die ze enkele jaren geleden in de Pyreneëen uitgezet hebben, en die, op zoek naar een malse hap vlees, af en toe de geitenkuddes wat uitdunnen. In de Aude richt het protest van de (bewuste) bevolking zich op de geplande windmolens. Ecologisch zijn windmolens toch een goede zaak, zou je denken, maar helaas is het opnieuw een geldkwestie. Dat zit zo.
Frankrijk bezit genoeg energie uit eigen bronnen en heeft zelfs 17 % overproductie, die ze verkopen aan buurlanden zoals Spanje. Dus waarom nog extra windmolens plaatsen op de toppen van de bergen? Wel, omdat de beheerders der windmolenparken die extra energie kunnen verkopen en zo handel drijven ten koste van natuur en lokale bewoners. Want er is ten eerste de visuele vervuiling die de prachtige panorama's verstoren in een departement dat voornamelijk van toerisme leeft (zie foto). Deze ingrepen in de mooie landschappen zullen zeker geen nieuwe toeristen lokken. Maar, wat erger is, windmolens leveren niet constant energie (60 % rendement) en het contract met het buurland eist een voortdurende aanvoer van 100 %. Om de ontbrekende energie aan te vullen, worden dan extra kerncentrales gebouwd. In tijden van razendsnelle ontwikkelingen op vlak van zonne-energie toch niet bepaald een verstandige keuze. Burgemeesters worden met geld gelokt om geschikte plaatsen af te staan voor de windmolens. Vele dorpen zijn arm, zodat het geld toch een mooie aanvulling is op de jaarlijkse begroting. Een ander punt is de impact op moeder Aarde. De grote windmolens zitten vast in enorme betonnen blokken die, zoals bij acupressuur, drukpunten activeren in het lichaam van de Aarde.

Er was een betoging tegen de windmolens, maar ik was wat grieperig en zag mij verplicht af te haken. Heel wat mensen in mijn omgeving hier waren trouwens ook wat ziekjes en voelden dit als ongewoon. Zijn het virussen die ze in de lucht sproeien om ons te verzwakken en te overtuigen om toch een vaccinatie te nemen? Is het de herfst en het vallen van het blad waardoor ons lichaam zich wil zuiveren via vasten, zweten en snot. Of zijn er energetische transformaties aan de gang in ons lichaam, allerlei loslaat processen die ons toelaten meer licht en liefde te stralen? Ik gok eigenlijk op het laatste. Ja, ja ik blijf altijd wel bereid om het mysterie in mijn leven toe te laten. -:)

Er is hier wel een redelijke bezorgdheid omtrent de plannen van de regering. Blijkbaar zijn de griep vaccinaties in Frankrijk verplicht en vallen niet onder het ministerie van volksgezondheid maar onder de bevoegdheid van het leger. De vaccinatie campagne zou binnenkort van start gaan in alle scholen. Het vaccin werd onvoldoende getest, is trouwens uiterst giftig en vernietigt de natuurlijke weerstand. Ik schat dat ongeveer een derde van de bevolking zal weigeren (hopelijk veel meer), wat (in het slechtste geval) aanleiding kan geven tot een (nieuwe Franse) burgeroorlog.
Het lijkt zo totaal onwaarschijnlijk dat vrijwel niemand het wil en kan geloven (wat uiteraard in de kaart speelt van de elite). Een kleine machtige groep wil de hele planeet liquideren, een genocide zonder weerga. Een ongelofelijk verhaal en iedereen verklaart je gek als je dit vertelt, maar zoek eens via google en trek zelf je conclusies.

Any problem in the world can be solved by dancing. (James Brown)

Maar goed, laat ons niet vooruitlopen op de feiten en geen zich zelf vervullende voorspellingen doen. Nog even dit: de beste bescherming tegen alle soorten virussen en bacteriën is je eigen weerstand verhogen via levende voeding, collodiaal zilver, echinacea, cat's claw, propolis, etherische oliën, MMS, vitamine C, enz. Vergeet ook niet dagelijks contact te maken met de natuur, voldoende te rusten en te genieten en enkel positieve gevoelens/gedachten in je eigen microkosmos toe te laten.
Laat ons uitsluitend focussen op de wereld die wij wél willen laten geboren worden. Hou je bezig met harmonie, gezondheid, vreugde, geluk. Zoals ik vroeger al schreef op de website: begin NU te leven zoals je in de Aquariustijd wilt leven: namelijk in liefde, broederschap, eenheid en overvloed. Waar je aandacht aan schenkt, groeit en groeit en groeit. Richt je niet op de problemen en op de spiraal van geweld, angst en waanzin overal; maar zie de mogelijkheden en nieuwe kansen die zich nu ook voordoen. Verlaat de hel door je aandacht te verplaatsen naar de nieuwe Aarde. Zie hoe dit nieuwe tijdperk, dit eenheidsbewustzijn geboren wordt en zich manifesteert. Koester dit prille leven, omhul het en schenk het kracht en liefde. Ontwaak voor de ongekende vermogens in jezelf, boor die 90 % onbenutte krachten aan en droom een hemel tot leven voor je zelf en alle wezens.

Uiteraard dienen we wel alert te blijven, bewust en wakker, en overal en voortdurend informatie te verspreiden om iedereen ook wakker en bewust te krijgen. En bovenal, en niet voor het laatst wil ik dit herhalen, bovenal dienen we samen te komen, ons te verbinden; harten, hoofden en handen samenbrengen om een nieuwe Aarde te co-creëren. Hetzij in eco nederzettingen, of hetzij via meetings, vergaderingen, momenten van uitwisselingen, enz. waar we positieve acties en burgerlijke ongehoorzaamheid voorbereiden en waar we elkaar steunen en motiveren. Samen zijn we onoverwinnelijk en kunnen we deze Aarde heel snel transformeren.

While I dance I can not judge, I can not hate, I can not separate myself from life.
I can only be joyful and whole.

Wellicht de leukste, snelste en meest effectieve manier om mensen samen te brengen en met elkaar te verbinden is de universele taal van muziek en dans. Dus een fuifje organiseren leek ons een geschikte manier om niet alleen een gezellige avond te beleven, maar ook om harten open te dansen en gelijkgestemden te ont-moeten. In Vlaanderen hebben we al wel meer (rookvrije) fuiven georganiseerd, maar Frankrijk is toch een nieuwe uitdaging. De meeste feestjes hier zijn met live orkesten, ofwel met aangeleerde danspasjes, zoals op folkbals. Maar een fuif met discobar en allerlei muziekgenres waarop vrij gedanst kan worden, is voor velen een nog ongekende ervaring. Het toeval wil dat ik mijn cd's en spelers bij heb, want ik was van plan om in Wales een fuifje te draaien, maar daar ben ik nog altijd niet geraakt. Helen, die een prachtig domein aan het meer van Montbel bezit, stelt haar mooie zaal gratis ter beschikking. We bereiden een dansintitatie voor (5 ritmes), die Ingrid zal begeleiden, sturen een mailing rond en wachten in spanning af. Uiteindelijk is de opkomst eerder gering, maar dat is helemaal niet belangrijk, het enthousiasme is des te groter en iedereen beleeft een zalige avond. En er worden nieuwe contacten gelegd en nieuwe banden gesmeed. Ook de aanwezige kinderen dansten mee en eigenlijk voelde het al een beetje zoals op een ecodorp. Een samenzijn in vreugde en liefde met gelijkgestemde zielen. Ja hoor, meer van dat, wat mij betreft.

Volgende keer opnieuw enkele creëertips omdat het steeds belangrijker wordt
om die scheppingskracht in onszelf bewust en juist te gebruiken.
Maar eerst partytime dus en wie kan ons daar het beste toe aanzetten dan the Prince of Pop.


video

zondag 20 september 2009

Aurillac


Dag 63 tot 74 - 9 tot 20 september - Aurillac

While I am a creation of God,
I am also obligated to realize and remember everyone else
and everything else are also God's creation.

Ondertussen verblijf ik nu al enkele weken in de Presbytère (pastoriewoning) te St Benoit van waaruit ik samen met Ingrid regelmatig uitstappen maak. Dit dertiende eeuwse kloostertje annex kerk en kerkhof heeft een erg bewogen geschiedenis, waar trouwens nog heel wat mysterie rond hangt. Ik licht een klein tipje van de sluier. Niet alles kan hier verteld worden.
Zoals eerder reeds vermeld, heeft het kerkelijke machtsapparaat (keizers, pausen, bisschoppen en Vaticaan) alle oorspronkelijke natuurreligies en afwijkende geloofssytemen vakkundig de nek omgedraaid. En wat niet vernietigd kon worden, werd geïntegreerd. Zo is het verhaal van Maria, Jozef en Jezus een oeroude mythe die we bvb. ook terugvinden in de Egyptische mythologie. Daar heten ze Osiris, Isis en zoon Horus en ook in dat verhaal is sprake van een opstanding uit de dood na drie dagen. Ook veel kerkelijke feestdagen zijn oorspronkelijk verbonden met 'heidense' rituelen. Kerstmis is niet de geboortedag van Jezus, maar stond in de Babylonische en Romeinse wereld bekend als de dag dat de Zonnegod de duisternis overwint. Het is de winter zonnewende, wanneer het licht van de zon terug sterker begint te worden.
Deze 'kerstening' van heidense riten en gebruiken had de bedoeling de vele 'heidenen' te incorporeren in het grote 'Heilige Roomse Rijk'. In West Europa werden om deze reden alle krachtplaatsen en heilige plekken der Kelten (de oorspronkelijke bevolking in Europa tussen 700 en 50 voor Christus) afgedekt en ingepalmd door er kerken, kathedralen, abdijen en kapelletjes op te zetten. Ook vele oorspronkelijke namen werden veranderd. Alle dorpen die met de naam 'Saint' beginnen, hadden een andere, vaak Keltische naam. Zo was de vroegere naam van Saint Benoit eigenlijk Aurillac, wat 'de stralende' betekent.
In de volgende eeuwen werd de kerstening en missionering van de wereld op wrede en gruwelijke wijze doorgezet onder de bloedige leiding van de ordes der Dominicanen, Benedictijnen en Franciscanen. In Europa en het Midden Oosten door de Kruistochten en de Inquisitie. En later in Zuid en Midden Amerika door de Conquistadores en de Spaanse Inquisitie die zowat de hele Indiaanse bevolking uitroeide (vooral onrechtstreeks via nieuwe ziekten) en de oeroude sjamanistische wijsheid vrijwel volledig vernietigde. Maar goed, even terug naar Aurillac of St Benoit.

Het is een heel rustig dorpje met als meest in het oog springende gebouw uiteraard het kloostertje met de twee torens. Een ronde en een vierkante toren grenzend aan elkaar, een duidelijke verwijzing naar het mannelijke en het vrouwelijke principe, wat een echte zeldzaamheid is op vlak van kerkelijke architectuur. Het is ook duidelijk dat dit klooster er eerst was en er pas later huizen rond gebouwd werden waardoor een dorpje ontstond. Een bijzonder en intrigerend gebouw als dit, midden de bossen en velden, bij wijze van spreken in 'the middle of nowhere', wijst op de aanwezigheid van een oeroude krachtplek. Volgens bepaalde bronnen een heilige Isis plek waar het Goddelijk Vrouwelijke vereerd werd. Niet enkel werd deze plek dan later ingepalmd door het Rooms Katholieke imperium door er een nonnenklooster op te bouwen, maar ook de aanwezige bron en het altaar werden afgedekt met meters beton.
Ooit werd in het aangrenzende kerkje een filmploeg betrapt bij het openbreken van de vloer op zoek naar verborgen schatten. Niet zo verwonderlijk in deze gebieden vol legenden en mythische verhalen. Zo zou er een onderaardse tunnel lopen van St Benoit naar Rennes-le-Château en is het vrij aannemelijk dat er een crypte onder de grond zit, zoals meestal het geval was op plaatsen toegewijd aan Isis. Ik vertelde in een vorig berichtje dat deze streek een rasterwerk van geometrische patronen op de aarde vertoont, waarbij allerlei krachtpunten met elkaar verbonden zijn door pentagrammen. St Benoit is op die manier verbonden met Rennes-le-Château, het prachtige bergdorpje waar priester Saunière rond 1885 oude perkamenten ontdekte die boodschappen zouden bevatten over de liefdesrelatie tussen Jezus en Maria Magdalena. Anderen beweren dat er aanwijzingen op stonden over de schuilplaats van de Graal of een schat van de Tempeliers of zelfs het graf van Jezus. Saunière trok met zijn vondst naar de kerkelijke autoriteiten in Parijs en kwam terug als een rijk man die met het geld het kerkje renoveerde, een villa bouwde en een toren optrok. Volgens sommigen zwijggeld omdat belangrijke geheimen die de Katholieke geloofsleer in opspraak konden brengen, dienden verborgen te blijven.
Dat dit pastoriegebouw en deze plaats erg krachtige energieën herbergen, is zonder meer duidelijk en voelbaar voor iedereen die hier binnen komt. Sommige mensen kunnen hier eenvoudigweg niet (lang) blijven. De plaats en het huis aanvaarden bezoekers of weigeren ze. Dit wordt niet enkel veroorzaakt door het kruispunt van leylijnen en de poort naar Isis die hun invloed uitoefenen, maar ook door de erg gruwelijke gebeurtenissen tijdens de 700 jarige geschiedenis van het gebouw. De details laat ik onvermeld maar er hangen verdriet, lijden en entiteiten in de ether. Het is noodzakelijk om regelmatig de zware en intense energie op deze plek te verlaten om nieuwe krachten op te doen in de natuur. Na reiniging en heropening van de poort zal de energie van het huis terug verhogen.

De energieën in en rond het huis werken op verschillende niveaus. Ze versterken de aanwezige gedachten, beslommeringen en gevoelens bij wie hier verblijft. Alsof je door een vergrootglas in jezelf kijkt. Ook is dit huis een poort, een doorgang naar een volgende creatie, een nieuwe ervaring. Het brengt het scheppingsproces van verlangens en dromen in een stroomversnelling. Het is een kruispunt die deuren en (nieuwe) mogelijkheden opent.
Deze plaatsen op Aarde, die het Goddelijk Vrouwelijke herbergen, die in lang vervlogen tijden ooit Heilige tempels en geneesplaatsen waren en die nu een ankerpunt zijn in het mondiale Christus rasterwerk, dienen terug gereinigd, opengemaakt en geactiveerd te worden. Een taak waar Ingrid en ik in alle deemoed een stukje mogen aan bijdragen.
De kerk naast de pastorie is sinds de schattenjacht van de filmploeg afgesloten voor het publiek, maar het is vrij zeker dat we de sleutel zullen kunnen bemachtigen om de kerk te bezoeken, te onderzoeken en energetisch te reinigen. Op het naastliggende kerkhof staan ketterse Katharenkruisen en boven in de kerkmuur zit een glasraam met pentagram, beide 'heidense' symbolen horen totaal niet thuis in een Katholieke kerk.
Het omliggende dorpje (een twintigtal huizen) is een rustig plattelandsgehuchtje waar het dagelijkse leven op het ritme van de seizoenen voortkabbelt, enkel onderbroken door de aangename geluiden van spelende kinderen. Er is namelijk een schooltje met 5 leerlingen van verschillende leeftijden die allemaal in dezelfde klas zitten. Van op het terras in de pastorie kun je de speelplaats zien en horen en ook na schooltijd brengen de kinderen vreugde en spel in het slapende dorpje. Een heel aangenaam gebeuren, alsof de tijd ons 100 jaar terug brengt toen kleine dorpsschooltjes nog overal hun plekje in de samenleving kregen.
Vanuit deze bijzondere plek maken we enerzijds af en toe mooie en (noodzakelijke) uitstappen en co-creëren wij anderzijds verder de Rivendell droom (daarover volgt later nog een verslag).




Zo bezoeken we op een dag de Gorges du Galamus, een kleine canyon uitgesleten in de kalkrotsen door een kronkelrivier. In de ruwe en prachtige omgeving werden al in de 15de eeuw kluizenaarshutten uitgehouwen in de rotsen. Totaal afgezonderd van de buitenwereld trokken mystici en godvruchtige mannen zich terug op deze eenzame bergflanken alsof ze zo wat dichter bij God konden komen. Een keihard leven van bidden en werken. Tijdens de harde winter van 1870 stierf één van de laatste kluizenaars door voedselgebrek en koude. Zijn eigenhandig uitgehakte graf, het huisje en de grotkapel zijn vrij te bezoeken en alleen al vanwege het weidse panorama over de vallei een bezoekje waard. En terwijl arenden boven de gorges rondcirkelen, springen beneden waaghalzen van hoge rotsen in de rivier en doorwaden het koude en snelstromende water. Hun gelach en gegil echoën door de weidse stilte. Canyoning noemen ze deze sport en het is echt niks voor mij.



Shoot for the moon. Even if you miss, you’ll land among the stars.

Op een andere dag rijden we opnieuw naar mijn lievelingsvallei in de Ariège. Ook Ingrid is diep onder de indruk van de ongerepte pracht en de helende rijkdom in lucht, water en groen die al onze zintuigen prikkelen en onze fijnstoffelijke lichamen voeden. We blijven overnachten, Ingrid in de camper en zelf slaap ik naast de rivier in mijn tentje inclusief doorzichtig gaas met ongehinderd zicht op de overvloedige sterrennacht. De volgende morgen zijn we uitgerust voor een lange wandeling. Eerst tot aan de waterval, waar Ingrid stopt, terwijl ik voor de derde maal tot aan het hooggelegen ronde bergmeer klim. Er is geen mist deze maal, maar wel komen dreigende regenwolken opzetten. Het meer is even prachtig als altijd en ik doe een poging om het nog hoger gelegen lange meer te bereiken. Maar de klim is erg steil en het begint ondertussen te druppelen. Het lange meer zal voor een andere dag zijn. Ik keer terug maar ongeveer halverwege, met nog anderhalf uur te gaan, openen de hemelsluizen wagenwijd hun poorten en dendert een zee van water en hagelstenen uit de donkere wolken. Bliksem en donder begeleiden de wolkbreuk en weergalmen door de vallei. Ik probeer te schuilen, gehurkt onder een dikke spar, maar de druppels en ijsknikkers geselen ongenadig mijn rug en stromen in mijn broek. Enkel gekleed in t-shirt, short en wandelschoenen raak ik snel verkleumd door het koude water. Hier wachten heeft niet echt zin, want dit onweer kan nog een tijdje aanhouden en doorwandelen zal mij misschien opwarmen. Ik stap onder de spar vandaan, maar het pad is ondertussen veranderd in een stromende beek. De stenen zijn superglad, overal is slijk en modder en het regengordijn belemmert het zicht. Het is alsof ik onder een douche sta, op twee minuten ben ik volledig doorweekt tot op het bot. Niks aan te doen, mopperen zal niet helpen. Het enige wat er op zit, is doorstappen en monter blijven zingen, zo luid als ik kan.
Alles is ervaring en in wezen perfect, op voorwaarde dat je er geen oordeel aan koppelt. Ik aanvaard deze bijzondere ervaring en geniet met volle teugen, letterlijk zelfs, want de regen stroomt over mijn gezicht tot in mijn mond.

Volgende keer gaan we dansen. En wordt het steeds duidelijker dat er maar één weg is uit de verstikkende en angstzaaiende greep van de duistere krachten: LIEFDE. En ook wel informeren, bewust worden en zich verbinden met gelijkgestemde zielen.

Onze harten gaan verder, tot de liefde ons terug in eenheid bindt.

De derde mooiste film aller tijden. Op het eerste zicht een gewone en goed gemaakte Hollywood rampenfilm met super romantische inslag, maar vergis je niet, de film bevat een onbewust werkende en diep esoterische verhaallijn die iedere ziel raakt. Trouwens, films die moeiteloos een miljoenenpubliek aantrekken, brengen meestal een belangrijke boodschap en vrijmakende informatie in de mensheid. Onbewust worden we geroepen om deze films te zien omdat onze ziel die informatie wil opnemen en omdat de impulsen en inspiraties uit hogere dimensievelden komen. Titanic vertelt in wezen het verhaal van de zoektocht naar de Graal (in de film de blauwe edelsteen) en zit vol symboliek. Het bekendste symbolische beeld is wellicht het dubbele kruis dat Jack en Rose vormen op de boeg van het schip.


video

woensdag 9 september 2009

Gebed


Dag 60 tot 62 - 6 tot 8 september - Gebed

Ik zal je helpen God, dat je het niet in mij begeeft.

Nog altijd het mooiste gebed dat ik ooit gelezen heb, is een fragment uit het dagboek van Etty Hillesum. Haar dagboek beschrijft de worsteling van een jonge Joodse vrouw midden de oorlogsjaren en bevat erg persoonlijke en inspirerende gesprekken met God, soms vol humor, soms vol vragen, maar altijd eerlijk en vol vertrouwen. Ze beschrijft ongedwongen haar zoektocht naar spirituele onafhankelijkheid en in dit vrij bekende en ontroerende fragment stelt zij dat God ons net zo nodig heeft als wij Hem. Dit betekent dat we een actieve rol spelen in deze Heilige relatie, dat we medeschepper zijn samen naast God. In die verschrikkelijke oorlogstijd, terwijl haar leven instort en de hele wereld in een door God verlaten gruwelplaats verandert, juist dan, wanneer je eerder het omgekeerde verwacht, juist dan beschermt en helpt zij God en ervaart zij diepe dankbaarheid, totale aanvaarding en onvoorwaardelijke liefde.
Tijdens de oorlog weigerde ze onder te duiken en gaat vrijwillig naar concentratiekamp Westerbork om er hulp te bieden aan de Joden. Ze werd in 1943 vermoord in de gaskamers van Auschwitz, ze was 29 jaar.

Zondagochtend gebed

Het zijn bange tijden, mijn God. Vannacht was het voor het eerst dat ik met brandende ogen slapeloos in het donker lag en er vele beelden van menselijk lijden langs me trokken. Ik zal je één ding beloven God, een kleinigheidje maar: ik zal mijn zorgen voor de toekomst niet als evenzovele zware gewichten aan de dag van heden hangen, maar dat kost enige oefening. Iedere dag heeft nu aan zichzelf genoeg.

Ik zal je helpen God, dat je het niet in mij begeeft, maar ik kan van tevoren nergens voor instaan.
Maar dit éne wordt me steeds duidelijker: dat jij ons niet kunt helpen, maar dat wij jou moeten helpen en door dat laatste helpen wij onszelf. En dit is het enige, wat we in deze tijd kunnen redden en ook het enige waar het op aankomt: een stukje van jou in onszelf, God.
En misschien kunnen we ook eraan meewerken jou op te graven in de geteisterde harten van anderen.

Ja mijn God, aan de omstandigheden schijn jij niet al te veel te kunnen doen, ze horen nu eenmaal ook bij dit leven. Ik roep je er ook niet voor ter verantwoording, jij mag daar later ons voor ter verantwoording roepen.
En haast met iedere hartslag wordt het me duidelijker dat jij ons niet kunt helpen, maar dat we jou moeten helpen en dat we de woning in ons, waar jij huist, tot het laatste toe moeten verdedigen.

Er zijn mensen, het is heus waar, die nog op het laatste ogenblik stofzuigers in veiligheid brengen en zilveren vorken en lepels, in plaats van jou, mijn God. En er zijn mensen, die hun lichamen in veiligheid willen brengen, die alleen nog maar behuizingen zijn voor duizend angsten en verbitteringen. En ze zeggen: mij zullen ze niet in hun klauwen krijgen. En ze vergeten, dat men in niemands klauwen is, als men in jouw armen is.

Ik begin alweer wat rustiger te worden mijn God, door dit gesprek met jou. Ik zal in de naaste toekomst nog heel veel gesprekken met je houden en je op die manier verhinderen van me weg te vluchten. Je zult ook nog wel eens schrale tijden in mij beleven, mijn God, niet zo krachtig gevoed door mijn vertrouwen, maar geloof me, ik zal voor je blijven werken en ik zal je trouw blijven en je niet verjagen van mijn terrein.
Voor het grote, heroïsche lijden heb ik genoeg krachten, mijn God, maar het zijn meer de duizend kleine dagelijkse zorgen, die je soms plotseling als bijtend ongedierte bespringen.

De jasmijn achter mijn huis is nu helemaal verwoest door de regen en de stormen der laatste dagen. Maar ergens in mij bloeit die jasmijn ongestoord verder, net zo uitbundig en teder als ze altijd gebloeid heeft. En ze verspreidt haar geuren rond de woning waar jij huist, mijn God.
Je ziet, ik zorg goed voor je. Ik breng je niet alleen mijn tranen en bange vermoedens, ik breng je op deze stormachtige grauwe zondagochtend zelfs geurende jasmijn. En ik zal je alle bloemen brengen die ik op mijn wegen tegenkom, mijn God, en werkelijk, dat zijn er heel vele.
Je zult het heus zo goed mogelijk bij me hebben. En om nu maar eens een willekeurig voorbeeld te noemen: wanneer ik opgesloten zou zitten in een enge cel, en er zou een wolk langs het kleine tralievenster drijven, dan zou ik je die wolk komen brengen mijn God, als ik daarvoor tenminste nog de kracht zou hebben.
Ik kan van tevoren nergens voor instaan, maar de bedoelingen zijn prima, dat merk je wel.
En nu ga ik me begeven aan deze dag. Ik kom onder veel mensen vandaag en de kwade geruchten en dreigingen zullen mij weer bestormen als evenzovele vijandelijke soldaten een onneembare vesting.

Life is sacred
Remember the joy

Ondertussen is het 9-9-9, een magische dag en een volgende poort op weg naar eenheidsbewustzijn. Hogere energieën stromen binnen en oeroude Atlantis kristallen diep in moeder Aarde worden geactiveerd. Een dag om te vieren en je te verbinden met geliefden. Een dag om Godin Gaia, het wezen van de Aarde, en het Goddelijk Vrouwelijke te eren (het schilderij boven dit bericht is Lady Of The Universe). Een dag om te mediteren en om je dromen, verlangens en projecten te manifesteren. Een dag om je eigen Essentie te ontmoeten en te ontwaken tot het mooie Lichtwezen dat je bent.
Geniet en creëer.
Mozart schreef dit prachtig lied ter ere van de Schepper. Dit is de vertaling van de Latijnse tekst.

Alle landen en alle mensen
Dank en Loof de Heer
Want Zijn Liefde omhelst ieder van ons
En Zijn Waarheid heerst voor altijd

Roem Vader en Zoon en Geest
Wat vroeger was, is ook nu en zal altijd zijn
Eeuwige Werelden zonder Einde
En zo is het


zondag 6 september 2009

Katharen - deel 2


Dag 55 tot 59 – 1 tot 5 september - Katharen (deel 2)

And then God made Love...

De Katharen verslagen, maar niet vernietigd; gedood, maar niet verdwenen, want hun Geest leeft verder, wellicht zelfs in het opstandingslichaam. Want de Kathaarse parfaits kregen ook de naam 'revêtu', wat letterlijk 'opnieuw gekleed' betekent. Welk kleed is dit? Zeker niet de blauwe pij die ze droegen als parfait. Volgens mij kan dit er op wijzen dat ze de kennis, technieken en kracht bezaten om een lichtlichaam (Merkabah) te weven, een opstandingslichaam dat als eeuwig en onsterfelijk voertuig door de Geest kan gebruikt worden. De verslagen uit die tijd zijn unaniem: de parfaits verloochenden hun geloof niet (wat hun leven kon redden), ook niet na gruwelijke martelingen, en stapten zonder angst op de brandstapel terwijl ze zongen en hun beulen vergiffenis schonken. Deze onthechting, dit rotsvaste vertrouwen wekte algemene bewondering en kwam niet enkel door het vooruitzicht om de valse Satanswereld te kunnen verlaten, maar misschien ook omdat ze een hoger dimensionaal lichaam ontwikkeld hadden. Bij de verbranding van de 217 parfaits op de vlakte van Montsègur was volgens ooggetuigen een groot en ongekend licht zichtbaar, wat niet afkomstig was van de vlammen. De Kathaarse parfaits hadden dus hun eigen middelen om het kwade te weerstaan en overwinnen: namelijk innerlijke zuivering, ascese en oude, gnostieke meditatietechnieken die de frequentie van hun wezensdelen verhoogde. Hun bewustzijn steeg uit boven de lagere krachten tot in de velden waar vrede en liefde volmaakt en permanent aanwezig zijn. Ze (her)kenden zichzelf als onsterfelijke Lichtwezens in éénheid verbonden met God.

De mens van nu wordt opnieuw belaagd en beduveld, maar is sterker dan het kwade. Zowel toen, in de 13de eeuw, als nu aan de vooravond van een nieuw ontwaken op Aarde, vreest de machtselite een kracht die in wezen nooit of nimmer te verslaan is. Het is de kracht waar Nelson Mandela het over heeft in volgende bewoordingen:

Onze diepste angst is niet dat we onmachtig zouden zijn.
Onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het licht in ons is wat we het meeste vrezen.
We zijn bestemd om te stralen zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie Gods die in ons is, te openbaren.

Deze kracht is liefde en blijkbaar zijn we heel erg bang om die liefde te leven, te zijn, te gebruiken en te delen. We zijn bang omdat we ons laten bang maken. We laten het Licht niet toe omdat ego en angst ons in de duisternis houden. De stralen van onze innerlijke Zon schijnen niet op volle kracht omdat kunstmatige straling, gifvoeding, leugenachtige informatie en verkeerde educatie ons klein, onbewust en onwetend houden. Maar de gnosis is volop terug, de Kathaarse spirit leeft verder, en ieder mens krijgt de mogelijkheid steeds bewuster te worden door een niet te stuiten golf van bevrijdende informatie via boeken, voordrachten, healers, lichtwerkers, nieuwetijdskinderen en internet.
En de liefde? De liefde is er altijd, klaar om iedereen te omhelzen, moeiteloos stromend vanuit een innerlijke bron. Gewoon aanwezig, zomaar, eenvoudig, zuiver, helend,...want liefhebben heeft geen reden nodig, omdat wij allen liefde ZIJN.

Er is licht in een mens van licht, en het verlicht de ganse wereld.

Enkele mogelijkheden om te ontwaken en vrij te worden, heb ik vroeger al eens samengevat op de website; en kun je vinden in nieuwsbrief nr. 25 van 10 december 2008.
De geschiedenis wordt altijd geschreven door de overwinnaars, wat betekent dat veel verborgen blijft en gemanipuleerd wordt. Maar zelfs met onvolledige en valse geschiedenisboeken bij de hand herkennen we makkelijk de rode draad doorheen 5000 jaar evolutie. Namelijk een kleine en selecte groep die via misbruik van macht, geweld en algemene misleiding de controle verwerft over de mensheid. En na al die eeuwen zijn we ondertussen in een fase gekomen waar de machtselite mensen, landen, media, voeding, geneesmiddelen en grondstoffen poogt te controleren en daarin lijkt te slagen. En indien die totale controle niet zou lukken (bvb. omdat wij massaal wakker worden en hun beslissingen weigeren), dan houden ze het ultieme middel achter de hand: namelijk wereldwijde genocide door oorlogen en biochemische wapens.
Maar, het is uiterst belangrijk te beseffen dat wij zelf het zijn, collectief en individueel, die deze kwade krachten in het leven hebben geroepen om de heel eenvoudige reden dat die polariteit (goed-kwaad, licht-duisternis, liefde-angst) ons helpen om volwassen en bewust te worden. Daarover straks meer. Ze lijken dus machtig en onverslaanbaar (omdat wij hen die macht blijven verlenen), maar dat is helemaal niet zo. Op militair en technologisch vlak zijn ze niet te kloppen, maar wel op hart en bewustzijnsniveau.

Ook de Katharen gebruikten hun liefdeskracht tegen de toenmalige terreur en werden toch gedood. Maar sindsdien hebben belangrijke ontwikkelingen plaatsgevonden. De mensheid is bewuster, mondiger, wakkerder en wijzer geworden. De kennis over wetenschap, evolutie, religie en psychologie en over de valkuilen van het ego zijn overal aanwezig. Spirituele technieken zoals yoga en meditatie zijn algemeen aanvaard. Vrijmakende en geheime informatie verspreid zich nu razendsnel over de wereld via internet. Het aantal mensen die de spelletjes en trukjes doorzien en resoluut voor liefde en vrede kiezen is vele malen groter dan in de Middeleeuwen. Ons zonnestelsel en alles erop en eraan ervaart een nooit geziene energetische en fysieke transformatie. De situatie is dus totaal anders en de kans om de duistere tegenkrachten door liefde en gerichte actie te weerstaan en om te polen, is bijzonder groot. Volgens mij is de geboorte van een nieuwe en mooie wereld zelfs onvermijdelijk en trouwens, die nieuwe Aarde is zich nu overal volop aan het manifesteren. Onthoud dat de belangrijkste wapens der duistere machten angst, leugens, geweld en terreur zijn. En dat deze te bestrijden zijn door liefde, waarheid, eenheid en creatievermogen.
Om de rol van het kwade enigszins te begrijpen, bekijken we even een erg korte versie van het scheppingsverhaal gebaseerd op gnostieke inzichten. Vele scheppingsverhalen en kosmologieën uit diverse culturen en tijdperken vertellen in wezen hetzelfde verhaal, hoewel details, interpretaties, namen en woordenschat kunnen verschillen.

Altijd samen
In liefde en licht
Het verhaal eindigt waar het begon
In het Hart van God

Er is een onkenbare Vader God die een Wilsbesluit neemt tot een Schepping met een bepaald Evolutieplan en Doel en daartoe het Leven vanuit Zichzelf ter beschikking stelt en ‘offert’. Al wat is maakt onvoorwaardelijk deel uit van dit Goddelijk Leven. Vanuit deze Levensgeest ontstaat al de rest (ruimte, tijd, vorm, materie, wezens,…). Om de Schepping tot het beoogde Evolutiedoel te leiden, zijn een groep Hoge Wezens ingeschakeld, die door hun eigen Offer en Activiteit een verdere harmonische uitwerking van het Evolutieplan verzorgen. Deze Wezens zijn in de Christelijke literatuur gekend als de negen Hiërarchieën (Serafijnen, Cherubijnen, Tronen, Vorstendommen, Machten, Krachten, Heerschappijen, Aartsengelen en Engelen). Vanuit deze Hiërarchische Wezens ontstaan door afsnoeringen de Elementaire wezens of natuurwezens, die het gehele natuurrijk tot werkzaamheid brengen. Onze voorouders namen ze nog waar en benoemden ze (kabouters, elfen, nimfen,…). Naast deze goede Lichtwezens die het Kosmische plan vooruithelpen, opereren ook tegenstrevende wezens, duistere krachten, de gevallen Engelen, die het Evolutieplan vertragen, boycotten en vernietigen. Nochtans, de rol die de Luciferische en Satanische wezens in de menselijke evolutie spelen wordt niet alleen geduld maar ook gewild door de Vader God. Hun verleidende, misleidende en negatieve activiteiten leren ons belangrijke lessen over goed en kwaad. Door onze keuzevrijheid op Aarde beleven wij beide krachten, zowel in onszelf als in de wereld buiten ons. Uiteindelijk, door inzichten verworven tijdens vele incarnaties, overwint en transformeert de mens het boze en kiest hij bewust en uit vrije wil voor het goede. Het is dank zij de confrontatie met het kwade dat de mens uiteindelijk tot de hoogste vorm van liefde zal komen. Want om de waarde van liefde te kennen, moet je ook niet-liefde ervaren. Wie de duisternis niet kent, zal nimmer het Licht zoeken.
De mens, in den beginne levend als onbewuste Geestvonk in de adem van God, vertrekt dus op een lange pelgrimsreis doorheen vele werelden, steeds dieper afdalend in de stoffelijke materie. Op deze tocht vergeet hij langzamerhand zijn Goddelijke oorsprong en zijn eenheid met al wat is. Deze afdaling in de stof noemt men involutie. Dan komt het scharnierpunt waarop de mens steeds bewuster wordt en de terugreis naar het Vaderhuis aanvangt. Dit scharnierpunt is het mysterie van Golgotha, waarbij door de kruisdood de Geest van Christus via het bloed van Jezus zich met de Aarde en de mensheid verbindt. Sinds Zijn offer op Golgotha is iedere mens zelf in staat door gnosis tot verlossing te komen. De opwaartse weg uit de materie begint (evolutie) en de mens wordt terug Geestvonk, maar nu albewust. Na deze eonen lange reis is de mens de tiende hiërarchie geworden: een albewuste Scheppergod met de hoogste graad van liefde en wijsheid: een Christus.

De tijdsgeest die onze pelgrimstocht momenteel begeleidt, is Aartsengel Michaël, die voortdurend geestelijke impulsen naar Aarde en mensheid stuurt om ons stap na stap naar een volgende evolutiefase te brengen in overeenstemming met het scheppingsplan en het doel van het leven. Dat doel is uitbreiding (van bewustzijn), ervaren (van geluk, vreugde en liefde) en creatie (van werelden en wezens). Kortom, het doel van het leven is het leven zelf. Het beeld dat bij Michaël hoort, is de strijder die met het zwaard de draak verslaat. Hij roept dus op tot moed en innerlijke wakkerheid en hij vraagt ons de bewuste confrontatie aan te gaan met het kwaad. Door onze eigen ontwikkeling ter hand te nemen en onszelf (her) op te voeden en nieuwe keuzes te maken, integreren we de eigen donkere delen en worden we vrijer en volmaakter. We zijn als ruwe diamanten die we zelf polijsten tot een schitterende edelsteen door de donkere vlakken weg te schuren. Goddelijk zaad is aanwezig in ons, het is reeds ontkiemd en zal onvermijdelijk uitgroeien tot een prachtig en volmaakt wezen. Het kwade functioneert dan voornamelijk als groeistimulans. Want, zoals gezegd, wij zelf creëren het kwade omdat het noodzakelijk is in de evolutie. In wezen zijn we Licht (liefde). Maar als "alles wat is" Licht is, als er niets anders bestaat dan Licht, dan is het onmogelijk om onszelf als Licht te ervaren, want er is geen vergelijkingspunt. En de enige manier om onszelf als Licht te ervaren, is ons in het donker te begeven. We creëren zelf het duistere om het Licht in ons te zien stralen.

Aangezien onze verantwoordelijkheid zowel goed en kwaad omvat en aangezien we aangesloten zijn op de scheppingskracht van de in ons Levende God, kunnen we zelf bepalen welke volgende ervaringen we graag willen beleven. Wie genoeg heeft van negativiteit en onvrede, ontwaakt (vergroot het bewustzijnsveld) en kiest en creëert een nieuwe en betere versie van zichzelf, waardoor de poort naar meer vreugde en geluk openzwaait.
De transformatie en integratie van het kwade gebeurt op verschillende niveaus. Innerlijk door het kwade en de negativiteit in jezelf te herkennen, te aanvaarden en los te laten via vergeving en liefde en door de voortdurende overheersing en reactie vanuit het ego te herzien. (Boekentip: Een Nieuwe Aarde van Eckhart Tolle). Uiterlijk door hemelkeuzes te maken en het negatieve en het duistere in de wereld geen voeding meer te geven. Een hemelkeuze is een bewuste beslissing om een positief beeld te scheppen en in de wereld te brengen.
En, wellicht de belangrijkste factor: samenwerken, in liefde samen zijn en zich verbinden met elkaar, een groepsenergie opbouwen, brede netwerken opzetten met gelijkgestemden,...zijn prachtige en krachtige middelen om het nieuwe bewustzijn van eenheid, vrede en liefde te vestigen. Daarom zijn kleine eco-nederzettingen, autonome groene dorpen zoals Rivendell zo'n schitterende oplossing en dringende noodzakelijkheid om mens en Aarde te helen en de positieve krachten te bundelen. Zulke ecodorpen reiken oplossingen aan voor mondiale uitdagingen, werken als helingsbiotoop voor mens en Aarde en creëren een Licht/Liefdesveld in de duisternis. Ze functioneren als geboorteplaats van de Universele Mens en bieden bewoners de kans hun eigen taken te (her)definiëren, te doen wat ze graag doen, de creatie krachten te bundelen, samen te werken met unieke en boeiende mensen, bij te leren en te evolueren, mee te bouwen aan een gezondere en betere wereld en een informatie en inspiratie baken te zijn voor zoekers.

So what are we? We are Infinite Love.
How do I know? Simple.
There is nothing else.

We zijn allemaal kinderen van dezelfde Bron, verbonden met elkaar en de onuitputtelijke Levensbron die voortdurend en onvoorwaardelijk schenkt en zorg draagt voor ieder wezen. Als je deze eenheid ten volle beseft, verdwijnt de noodzaak en behoefte tot strijd en wat dan overblijft zijn mededogen, dienstbaarheid en keuzevrijheid. En de snelste en meest effectieve manier om gelukkig te worden is anderen gelukkig maken. (Boekentip: Neale Walsch – Gelukkiger dan God).
Wees zacht voor elkaar en voor jezelf. Er valt niets te vrezen behalve de angst zelf. Alles komt goed, het Licht groeit en verlicht de duisternis. Waag de sprong naar het tijdperk van intuïtie en samenwerking en wordt (be)hoeder van deze prachtige planeet. Luister naar je ziel die wakker wordt en zich herinnert dat ze liefde is, liefde was en altijd liefde zal zijn. Besluit om voortaan alleen nog gelukkig te zijn en vreugde te stralen, want liefde overwint alles.

Zo, een hele boterham voorwaar, volgende keer terug wat luchtiger nieuws over mijn reisavonturen. Om te eindigen een fragmentje uit een sprookje (Selienna) wat ik ooit schreef (voor een lieve vriendin). Het volledige verhaaltje kun je eventueel lezen op deze pagina.

Ik ben liefde en jij ook, en alle mensen ook’ herinnert Selienna zich plots, ‘als alle ballast en angst wegvalt, als alles wat niet echt is verdwijnt, als alle illusies oplossen, als de droom eindelijk eindigt, dan blijft er enkel waarheid over, dat wat werkelijk is en dat is: liefde.
Wij zijn die liefde. Gevangen in een lichaam, op reis door het universum om creatief onszelf tot expressie te brengen. Om onszelf te herscheppen in een betere mens, een liefdevoller wezen, vollediger. Liefde wil zichzelf ervaren, wil bovenal éénheid ervaren. Liefde is het verlangen één te zijn, met de ander en met God.
En echte liefde is vooral vrij. Pure ongebonden vrijheid.’
Enthousiast vertelt ze verder:
‘Liefde vraagt niks, maar geeft zonder onderscheid. Liefde verlangt niks, maar deelt met iedereen. Liefde verwacht niks, maar schenkt onvoorwaardelijk. Liefde beperkt niet, maar steunt de keuzes die je maakt. Liefde neemt niks, maar ontvangt wat vrijwillig wordt gegeven. Liefde dringt zich niet op, maar laat altijd vrij. Liefde kwetst niet, maar heelt wat gebroken is. Liefde begrenst niet, maar gaat altijd door in een steeds grotere vreugdedans’
‘Ja, zo voel ik het ook’ beaamt Arwen.
‘Maar als liefde vrijheid is, dan kan ik doen wat ik maar wil. Dan mag ik echt doen wat ik wil om telkens meer mezelf te zijn, om dichter bij liefde te komen’ denkt Selienna luidop.
‘Je hoeft niks te doen, enkel te zijn wat je al bent’ meent Arwen.
‘Oh, ik ben zo gelukkig’ lacht Selienna ‘ik wou dat de hele wereld danst.’

‘Wel, Selienna, misschien ben je daarom wel op Aarde.

Kom, laten we dansen tot de sterren uit de nacht vallen
en de maan haar zilveren licht in ons hart brandt.’


video